Αυτή είναι η Αππία Οδός,
ο πιό διάσημος απ'όλους τους δρόμους που οδηγούν στην Ρώμη...
όπως όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Ρώμη.
Σ'αυτόν τον δρόμο παρελαύνουν οι Ρωμαϊκές λεγεώνες.
Η Αυτοκρατορική Ρώμη είναι το κέντρο της αυτοκρατορίας...
και απόλυτος κυρίαρχος του κόσμου.
Με τέτοια δύναμη, η διαφθορά είναι μοιραία.
Κανένας δεν είναι σίγουρος για την ζωή του.
Κάθε άτομο είναι στο έλεος της πολιτείας.
Ο φόνος είναι δικαιοσύνη.
Τα κατακτημένα έθνη παραδίδουν τους υπηκόους τους στην δουλεία.
Αριστοκράτες και πληβείοι γίνονται όμηροι των Ρωμαίων.
Κανείς δεν γλυτώνει από το μαστίγιο και το σπαθί.
Τι μπορεί να ταρακουνήσει αυτό το οικοδόμημα...
της πυραμίδας της δύναμης και της διαφθοράς;
Είναι ακατόρθωτο!
Πρίν 30 χρόνια, συνέβη ένα θαύμα/i>
Πάνω σε ένα σταυρό στην Ιουδαία πέθανε ένας Άντρας για την ελευθερία των ανθρώπων.
Για να διαδώσει το Ευαγγέλιο της αγάπης και της λύτρωσης.
Σύντομα, αυτός ο ταπεινός Σταυρός θα αντικαταστήσει τους Ρωμαϊκούς αετούς...
που είναι το μέγα σύμβολο των Ρωμαίων.
Αυτή είναι η ιστορία της αιώνιας σύγκρουσης.
Είναι αρχές του καλοκαιριού του 64 μ.Χ.
Βασιλεύει ο Αντίχριστος, γνωστός σαν Νέρων...
Η νικηφόρα 14η λεγεώνα επιστρέφει στην Ρώμη,
με διοικητή τον Μάρκο Βινίκιο.
Μπορούμε να δούμε την Ρώμη από τον λόφο.
Λοιπόν εκεί βρίσκεται. Η Ρώμη.
Τρία χρόνια είναι πολύς καιρός, έτσι Φάβιε;
Ναι, Μάρκο, αρκετός.
Η Δρουσίλα και τα παιδιά. Απόψε θα κοιμηθώ στο σπίτι μου.
Οικογενειάρχης ως το κόκκαλο.
Εγώ δεν θα κοιμηθώ απόψε.
Φαίνεται ότι θα μας δώσουν συνοδεία.
Το λιγότερο που μπορούν να κάνουν.
Άβε, εις το όνομα του Αυτοκράτορα Νέρων.
Άβε.
Λοχαγέ Φλάβιε, η πραιτοριανή φρουρά, σε χαιρετά.
Τα νέα από τις λαμπρές νίκες σας έφτασαν πριν από σας στην Ρώμη.
- Θα θέλαμε να είμαστε και μείς εκεί. - Οδηγήστε μας.
Λυπάμαι, Διοικητά αλλά έχω διαταγές.
Αυτοκρατορικές διαταγές!
Αλλά το σώμα...
Ένα τέλειο καλωσόρισμα μετά την τρίχρονη εκστρατεία μας!
Θα στρατοπεδεύσουμε εδώ μέχρι να μας δοθεί άδεια εισόδου.
Για ποιό λόγο; Πόσο θα περιμένουμε;
Μόνο τις διαταγές γνωρίζω.
Η Ρώμη αγαπά τους πολεμιστές της.
Δώστε του 10 βουρδουλιές!
Διπλές για όποιον παραπονεθεί ξανά.
Στρατοπεδεύεστε εδώ. Στην άκρη.
- Που πάμε, Μάρκο; - Στα ανάκτορα, που αλλού;
Στην άκρη!
- Ο Διοικητής Μάρκος Βινίκιος. - Ζητώ ακρόαση από τον Αυτοκράτορα.
Θα το διαβιβάσω άμεσα.
Κύριε...
έχουν συζητηθεί πολύ οι άφθαστες νίκες σας.
- Πως πολεμήσατε τους Βρετανούς; - Με νύχια και με δόντια!
- Δοκίμασε το κάποια φορά. - Μάλιστα Διοικητά.
Τώρα, το παίζεις όπως το συνέθεσα.
Πάλι από την αρχή.
Ω, Σπινθηροβόλες φλόγες...
Ω, Θεία δύναμη...
Χαίρε, παμφάγα εξουσία.
"Παμφάγα".
"Παντοδύναμη".
Ναι.
Χαίρε παντοδύναμη εξουσία...!
Σένεκα, νομίζεις ότι το "Παντοδύναμη" είναι καλύτερο;
Ναι, πολύ καλύτερο, Θεϊκέ.
Δεν δείχνεις καμία πειθώ.
Με ενοχλείς.
Πετρόνιε, είσαι ο κριτής της κομψότητας μου. Ποιό προτιμάς;
Βρίσκω το "Παντοδύναμη" αδύνατο,
Παιδαριώδες.
Παιδαριώδες; Αδύνατο;
Το "παμφάγα" περιέχει το αγνό εκφραστικό σας ύφος.
Είναι ζωηρό, περιεκτικό.
Μια μεγαλοφυΐα, Θεϊκέ, πρέπει να κρατάει τις πρώτες ιδέες του...
σε όλα τα ζητήματα.
Αγαπητέ μου Πετρόνιε.
Τι θα έκανα χωρίς την διορατικότητα σου;
Η εσωτερική αγωνία της δημιουργίας μου δεν είναι αρκετή χωρίς να με πετσοκόβεις;
Πάρτε την.
Που είχα μείνει; Τι θέλεις;
Ο Μάρκος Βινίκιος επιθυμεί ακρόαση.
Ο Μάρκος; Είναι εδώ;
Ποιός είναι ο Μάρκος Βινίκιος;
Ο ανιψιός μου. Μόλις επέστρεψε με τις λεγεώνες από την Βρετανία.
Καλέστε τον μέσα.
Δώσατε εντολή στον Βινίκιο να παραμείνει έξω από την πόλη.
Αυτό είναι αλήθεια, Τινγκελίνε.
Το ότι είναι ανιψιός σου...
του δίνει το δικαίωμα υπερισχύει;
Δεν πιστεύω ότι μπήκε με τον στρατό του, Θεϊκέ.
Αναμφίβολα ήρθε να σας αποδώσει την λατρεία του...
στον Αυτοκράτορα και Θεό του.
Μα ναι, φυσικά.
Φοβάμαι ότι η φυσική ταπεινοφροσύνη συχνά με τυφλώνει.
Ναι.
Χαίρε Αυτοκράτορα Νέρων.
Χαίρε Διοικητή. Πλησίασε.
Ο θείος σου μου εξηγούσε το μέγεθος της αφοσίωσης σου.
Είμαι έμπνευση για τους αξιωματικούς μου.
Η πίστη μου και η ζωή μου είναι δικές σου, Καίσαρα!
Οι άντρες μου λείπουν αρκετό καιρό.
Πολέμησαν και πέθαναν για τον αυτοκράτορά τους.
Κουράστηκαν σε ατέλειωτες πεζοπορίες για να φτάσουν στην πατρίδα.
Τώρα θέλουν να δουν τις οικογένειες τους... τις γυναίκες τους!
Είναι όπως το είπες, Πετρόνιε.
Τόση πίστη και αφοσίωση!
Η καθυστέρηση να φτάσουν στα σπίτια τους...
επιδρά στο ηθικό τους.
Μα δεν του εξήγησες;
Ίσως ο Τιγγελίνος παραμέλησε να εξηγήσει τις διαταγές του.
Ποτέ δεν εξηγώ τις διαταγές μου!
Τινγκελίνε, Τι θράσος, τι αγνωμοσύνη!
Πόσο αχάριστος.
Αύριο το πρωί...
λεγεώνες από την Αφρική και την Ασία θα ενωθούν με τις δικές σου.
Αύριο θα μπείτε θριαμβευτικά!
Όλο και περισσότερο ο λαός χρειάζεται διασκέδαση.
η θα πρέπει να πούμε ότι κι αυτό επιδρά στο ηθικό;
Ζητάνε θέαμα. Ζητάνε ήρωες.
Έχε υπομονή μαζί μου, διοικητά.
- Καταλαβαίνω αυτοκράτορα μου. - Θεϊκέ, μπορώ να αποσυρθώ με τον ανιψιό μου;
Έχουμε να πούμε πολλά.
Φυσικά.
Θα σε περιμένω στο συμπόσιο μετά την παρέλαση, Βινίκιε.
Θα διασκεδάσουμε!
Και τώρα.. απ'την αρχή!
Δεν λείπει τίποτα;
Όχι. Έχω μόνο ένα κόψιμο στο πλευρό.
- Μια χαρά φαίνεσαι, θείε. - Είμαι ακατανίκητος!
Θες να μείνεις σπίτι μου, πριν φύγεις για την Σικελία;
Σκοπεύω να καθίσω ένα μήνα στην Ρώμη για να ξεκουραστώ.
Και το σπίτι σου είναι το κατάλληλο μέρος.
Αγόρασα μερικές καινούριες υπέροχες σκλάβες.
Μια Ισπανίδα έχει δέρμα από γάλα...
και υπέροχα μακριά μαλλιά. Είναι δική σου.
Ίσως μείνω δυο μήνες.
Απόψε θα μείνεις στου Πλώτιου.
Είναι κοντά στο στρατόπεδο σου.
Στον Αιλους Πλώτιο. Αυτός είναι ο στρατηγός που έχει αποσυρθεί;
Καταθλιπτικός τύπος.
Η γυναίκα του όμως, όχι.
Εκεί είναι καλύτερα από μια σκηνή.
Το σώμα του Βάκχου, Ακούω αυτή την αηδία απ'το μεσημέρι!
Σπάνια φωνή.
Είναι αλήθεια ότι δολοφόνησε, την μητέρα του και την γυναίκα του;
Να μιλάς όπως μιλάνε οι πολιτισμένοι.
Λένε ότι η Αγριππίνα και η Οκτάβια εξοντώθηκαν..
για το κοινό καλό της αυτοκρατορίας.
Και η νέα αυτοκράτειρα, η Ποπαία, ήταν μια πόρνη.
Μια πόρνη αυτοκράτειρα.
Τι προλεταριακή παρατήρηση!
Μια γυναίκα δεν έχει παρελθόν, όταν ζευγαρώνει με ένα Θεό...
Είναι αυτοκράτορας μας.
Μερικοί στη Γερουσία δεν είναι ευχαριστημένοι μαζί του.
Θέλουν να αντικαταστήσουν τον Νέρων με τον στρατηγό Γκάλμπα.
Δεν γνωρίζω τίποτα από πολιτικά!
Όσο ο στρατός θα πληρώνετε...
η Ρώμη θα στέκει για πάντα.
Καλώς ήρθες, Μάρκο Βινίκιε.
Χαιρετώ τον στρατηγό.
Ταξιδέψαμε στους δρόμους σας στη Βρετανία και τη Γαλατία.
Η γυναίκα μου, η Αρχόντισσα Πομπονία.
Τιμή για το σπίτι μας, να σας φιλοξενήσουμε.
Ο υπασπιστής μου, Φάμπιους Νέρβα.
Οι νεαροί άντρες θα επιθυμούν να πάρουν το μπάνιο τους.
Είναι έτοιμο. Θα τους οδηγήσεις;
Από ‘δώ, Διοικητά.
Το δείπνο θα σερβιριστεί στις 9.
Περιμένετε άλλους καλεσμένους;
Μήπως ενοχλούμε;
Οχι, κάνουμε μια ήσυχη ζωή εδώ.
"Όχι. Κάνουμε μια ήσυχη ζωή εδώ. "
Μεταμορφωνόμαστε σε λουλούδια,
αλλά ανθίζουμε χωρίς να μας βλέπει κανείς.
Ξέρεις Μάρκο...
Ο μεγαλύτερος μου γιός είναι στο ύψος της Δρουσίλα.
Και πριν φύγω, τον κουβαλούσα στους ώμους μου.
Αυτή η Ισπανίδα σκλάβα του Πετρώνιου...
θα την άφηνα να κάθεται στους δικούς μου!
Για κοίτα αυτό το πράγμα!
Για το μπάνιο σας.
Στάσου όρθιος.
Τι σώμα, τι δυνατότητες!
Για πες μου, στην αρένα είναι ακόμη πρωταθλητής ο Κρότων;
Δεν γνωρίζω.
Ο Στρατηγός Πλώτιος, ποτέ δεν σκέφτηκε να σε εκπαιδεύσει για μονομάχο;
Θα μπορούσες να γεμίσεις με χρυσάφι!
Εγώ δεν αγωνίζομαι.
Δεν αγωνίζεσαι;
Εσύ με ένα χέρι θα μπορούσες να σκοτώσεις 50 Νουβιανούς.
Θα μιλήσω στον αφέντη σου, μπορώ να σε κάνω πρωταθλητή.
Είναι αμαρτία να σκοτώνεις.
Ηλίθιος!
Μεγάλωσε τόσο γρήγορα που το κεφάλι του χτύπησε στο ταβάνι!
"Στέκεται με το φόρεμα της ανοιχτό...
"και σε χρυσαφιές ανταύγειες...
"καθρεφτίζονται οι λευκοί της ώμοι...
"Όπως σκοτώθηκε η Αφροδίτη μπροστά στον Άρη καλωσορίζοντας τον εραστή της. "
Δεν βλέπω τίποτα, που να μην είναι τέλειο...
Είσαι στην υπηρεσία αυτού του σπιτιού;
- Το όνομα σου; - Λυγία.
Λυγία, τι τύχη που σε βρίσκω.
Θα θυσιάσω περιστέρες στην Αφροδίτη για να γιορτάσω την γνωριμία μας.
Η θυσία σου θα είναι μάταιη.
Ο γέρο στρατηγός ξέρει να διαλέγει σκλάβες.
Όμορφες αλλά και πνευματώδεις.
Δεν υπάρχουν σκλάβοι σε αυτό το σπίτι.
"Ο γέρο στρατηγός", όπως τον λες...
Έχω την τιμή να είμαι κόρη του!
Ζητώ συγνώμη.
Τα τρία χρόνια στα πεδία των μαχών θόλωσαν την αντίληψή μου.
Λυγία, θα με συγχωρήσεις;
Δεν έκανες τίποτα, για να ζητάς συγνώμη.
Για χρόνια οι μόνες γυναίκες που γνώριζα...
ήταν βάρβαρες.
Βάρβαρες;
Άκουσα πώς οι γυναίκες της Βρετανίας και της Γαλατίας είναι όμορφες.
Λυγία...
Οι Βρετανίδες πασαλείβονται με λίπος.
Μάλλον το κάνουν για να μένουν ζεστές.
Η ζεστασιά δεν μεταφέρεται, μόνο το άρωμα.
Και οι γυναίκες από την Γαλατία,
δένουν τα μαλλιά τους σαν να είναι άκρες σχοινιών.
Όχι σαν το απαλό χρυσοκόκκινο στέμμα σου.
Και οι παλάμες τους είναι σαν δέρμα αγριογούρουνου.
Αυτό αποδεικνύει ότι είναι επιμελείς.
Ναι, στο να φτιάχνουν καλύβες...
αλλά όχι για να εμπνέουν τους άντρες.
Δεν μετανιώνω καθόλου γι'αυτό.
Που ο Πετρώνιος κανόνισε να μείνω εδώ.
Αν συμβεί το μοιραίο, θα πρέπει να παρασημοφορηθεί.
Συγνώμη, πρέπει να φροντίσω το τραπέζι.
Καταλαβαίνετε το πρόβλημα μου.
Ήταν περισσότεροι από εμάς.
- Τρείς προς ένα; - Ακριβώς.
Εύκολο. Παρέταξα τα δόρατα σε σχηματισμό Μακεδονικής Φάλαγγας.
Οι Βάρβαροι Βρετανοί...
είναι από τους πιο άξιους αντιπάλους.
Καρφώθηκαν πάνω στα δόρατα σαν κρέας στην σούβλα.
Κολυμπούσαμε στο αίμα.
Καταλαβαίνεις την στρατηγική, Λυγία;
Καταλαβαίνω μόνο την τρομερή αναγκαιότητα να υπερασπιστεί κάποιος την πατρίδα του.
Να υπερασπιστεί;
Είχαν επαναστατήσει εναντίον της Ρώμης!
Αλλά όπως είπα, είχαν μεγάλο κουράγιο.
Σαν κόρη στρατηγού, καταλαβαίνεις ότι δεν είναι άθλος να νικάς κατώτερους.
Η μάχη χάνει την φλόγα της.
Σωστά, Στρατηγέ;
Έχω ξεπεράσει αυτό το συναίσθημα.
Δεν φαίνεσαι συνεπαρμένη από τα κατορθώματα των Λεγεώνων.
Αυτό είναι παράξενο για μια Ρωμαία.
Δεν είμαι Ρωμαία. Είμαι Λυγιανή.
Λυγιανή; Μα νόμιζα...
Είναι η υιοθετημένη μας κόρη.
Κατάλαβα Λυγιανή, Λυγία.
Λεγόταν Καλίνα, αλλά προτιμάει το Λυγία.
Πιάστηκε αιχμάλωτη στην εκστρατεία μου στην Λυγία.
- Μια σκλάβα, λοιπόν; - Όχι, ο πατέρας της ήταν βασιλιάς της Λυγίας.
Ήταν όμηρός μου.
Προσπαθήσαμε να διορθώσουμε την αδικία που της κάναμε μεγαλώνοντας την με αγάπη.
Με ζηλεύετε για αυτήν την αγάπη, Διοικητά;
Ζηλεύω την στέγη που σε σκεπάζει...
αυτή ή οποιαδήποτε στο μέλλον.
Μπορεί ένας ταξιδιώτης να σας χαιρετήσει;
- Παύλο! - Ήρθες!
Μετρούσαμε τις μέρες.
Η ειρήνη είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπά σας.
Έχουμε καλεσμένους...
Ο Φάβιος Νέρβα και ο διοικητής Μάρκος Βινίκιος.
Πρέπει να είδες στρατό τους καθώς ερχόσουν.
Α, ναι.
Ο φίλος μας, ο Παύλος από την Ταρσό.
- Να μην διακόψω το γεύμα σας. - Τελειώσαμε.
Έλα ας καθίσουμε εδώ.
Διοικητά;
Θα'σαι κουρασμένος, Παύλο. Θέλεις φαγητό και κρασί;
Όχι ευχαριστώ, έφαγα στον δρόμο.
Εδώ κανείς ξεχνάει τις κακουχίες του ταξιδιού.
Υποθέτω, ότι μόλις επέστρεψες από ταξίδι;
Ναι, Αντιόχεια, Κόρινθος.
- Είσαι Έλληνας; - Όχι είμαι Εβραίος.
Πολίτης της Ρώμης. Γεννημένος στην Ταρσό.
Η Ταρσός είναι στην Παλαιστίνη.
Σωστά.
Προβληματική χώρα, έτσι;
Έγιναν πολλοί ξεσηκωμοί, εκεί.
- Είσαι έμπορος; - Όχι είμαι Ραβίνος.
Μα τον Δία, τι είναι Ραβίνος;
Ο Παύλος είναι δάσκαλος.
Τι διδάσκεις;
Διδάσκει...
- Διδάσκει φιλοσοφία. - Ναι.
Μπορείτε να το πείτε κ' έτσι.
Ξέρατε ότι σας δίδασκα φιλοσοφία όλη αυτή την ώρα;
Δεν ασχολούμαι με την φιλοσοφία.
Και οι όμορφες γυναίκες δεν πρέπει να σκέφτονται τόσο βαθειά.
Λυγία, θα πίστευες αν σου έλεγα ότι είμαι λάτρης των λουλουδιών;
Θα θελα να δείξεις τον κήπο.
Απόψε πρέπει να επιθεωρήσεις το στρατόπεδο.
Πρέπει να μεριμνήσεις για την διάθεση των αντρών.
Μου επιτρέπετε;
Θα επιστρέψω νωρίς, εγκαίρως για τον κήπο, ελπίζω.
Και τώρα πες μας αυτό που περιμένουμε.
- Είδες τον Πέτρο; - Ναι.
Το έχασα στην πορεία.
Όπου πήγαινα, ο Πέτρος είχε πάει πριν από μένα.
Στην Αντιόχεια, είπαν ότι πήγε στην Ιερουσαλήμ.
Άλλοι είπαν πώς πήγε στην Περσία.
Στην Κόρινθο, τελικά έμαθα πως ταξίδευε προς τα εδώ...
και ότι θα ερχόταν σε εμάς από μέρα σε μέρα.
Ο Πέτρος στην Ρώμη; Υπέροχο!
Θα μιλήσουμε με τον άνθρωπο που μίλησε με τον Κύριο μας, τον Χριστό!
Είδα αποτελέσματα από τους σπόρους που έριξε ο Πέτρος.
Τα βλαστάρια μεγαλώνουν. Θα έχουμε καλή συγκομιδή.
Παντού, το σημάδι του ψαριού ζωγραφιζόταν μπροστά μου.
Και μιλούσαν για το έργο που μας περιμένει.
Το έργο είναι δύσκολο και επικίνδυνο τώρα.
Από τότε που σε δίκασαν και παρά το ότι σε αθώωσαν...
ακόμη υποπτεύονται τους Χριστιανούς.
Πρόσεξα ότι ανησύχησες για την παρουσία των καλεσμένων.
Πίστεψε με, θα 'χα προκαλέσει προσοχή.
Υπάρχουν στιγμές που θέλω να φωνάξω το μήνυμα του Χριστιανισμού.
Αλλά πρέπει να υπάρχει διακριτικότητα, ακόμη και στην διάδοση της αγάπης και της πίστης.
Έχε υπομονή, Παύλο. Θα έρθει ο καιρός.
Αυτοί οι δύο στρατιώτες για παράδειγμα αντιπροσωπεύουν την Ρώμη.
Αν μπορούσαμε να τους διδάξουμε, θα διδάσκαμε όλο τον κόσμο.
Τον Μάρκο Βινίκιο;
Ζητάς θαύματα.
Ναι, πράγματι.
Ακόμη δεν βλέπω τίποτα, που να μην είναι τέλειο.
Σίγουρα με σκεφτόσουνα!
Μοιάζω τόσο με ψάρι;
Δεν έχει καμία σχέση με σένα.
Είσαι πολύ όμορφη για να 'σαι μια μοναχική καλλιτέχνης.
Σου ζήτησα να με περιμένεις.
- Δεν μπορούσα να κοιμηθώ. - Ούτε και εγώ!
Είναι νωρίς.
Κι αυτό το μέρος είναι ανάξιο της συνάντησης μας. Πάμε στο σπίτι του Πετρόνιου στην πόλη.
Το κέφι θα σε καταπλήξει.
Χορεύτριες, μουσικοί, αοιδοί.
Το σπίτι του θείου μου χτίστηκε από την θεά του έρωτα!
Όχι είναι πολύ αργά.
Εννοώ, είναι αδύνατον!
Θα μπορούσαμε να το σχεδιάσουμε πιο διακριτικά.
Θα έρθεις αύριο να δεις την παρέλαση του θριάμβου μου;
Και μετά θα γιορτάσουμε στο Παλάτι.
Όχι, δεν επιθυμώ να παρακολουθήσω τον θρίαμβο σου.
Πρέπει να φύγω. Καληνύχτα.
Πες μου.
- Τι είναι; - Τι;
Τι βλέπεις που δεν σου αρέσει;
Θα ‘λεγα ψέματα, αν έλεγα πως αυτό που βλέπω δεν μου αρέσει.
- Τότε; - Αυτά που ακούω δεν μου αρέσουν.
Η δόξα προκαλεί εχθρούς.
- Ποιός τα λέει αυτά για εμένα; - Εσύ, ο ίδιος...
με τις ιστορίες κατακτήσεων και αιματοχυσιών.
Για να ενώσουμε και να εκπολιτίσουμε τον κόσμο...
- πρέπει να χύσουμε λίγο αίμα. - Όχι.
Υπάρχει πιο ευγενικός τρόπος να το πετύχεις αυτό.
χωρίς αιματοχυσίες και πολέμους.
Χωρίς αλυσοδεμένους σκλάβους στο άρμα του θριάμβου σου!
Πρέπει να υπάρχουν σκλάβοι. Αυτοί κάνουν τις δουλειές.
Ο Παύλος οραματίζεται ένα κόσμο χωρίς σκλάβους.
Αυτός ο ζητιάνος φιλόσοφος...
σου γεμίζει το κεφάλι με ανοησίες!
Πως μπορούσα να περιμένω ότι θα καταλάβαινες!
Μακάρι να ήσουν σκλάβα.
Θα πρόσφερα βασιλικά λύτρα.
Και θα με πήγαινες στα κτήματά σου; Μαζί με τις άλλες;
Με ξεχωριστό πλοίο.
Τι τρόπος για έναν κατακτητή να κερδίσει μια γυναίκα!
Να την αγοράσει σαν ήμερο ζώο.
Τι αβεβαιότητα πρέπει να χεις στην καρδιά και την ψυχή σου.
Τι κρυφή περιφρόνηση πρέπει να νοιώθεις για τον εαυτό σου.
Ξεχνάς μάλλον ότι είσαι όμηρος της Ρώμης.
Εδώ όμηρε! Έλα εδώ!
- Όχι Διοικητά. - Κάντε στην άκρη.
Εγώ την φρουρώ Διοικητά.
Με ποιανού τις διαταγές. Ποιός είσαι εσύ;
Είμαι ο Ούρσο. Φρουρούσα τον βασιλιά, τον πατέρα της.
Τώρα φρουρώ αυτήν.
Να την φρουρείς καλά, γκριζομάλλη Κολοσσέ μου!
Το ειδύλλιο σου δεν κράτησε πολύ.
Υπάρχει πάντα ένα όπλο για να ρίξεις κάτω ένα περιστέρι!
Συγχώρεσε Θεέ μου τον θυμό και το μίσος μου.
Δεν ξέρω τι με έπιασε.
Ίσως ήταν ο πειρασμός.
Είχα την εγωιστική επιθυμία ότι αυτός ο άνθρωπος θα έβλεπε το φώς σου,
για το δικό μου καλό, παρά για το δικό του.
Προσεύχομαι μια μέρα να νοιώσει την χαρά της Αγάπης Σου.
Προσεύχομαι, με όλη μου την καρδιά.
Λοχαγέ! Τι είναι αυτή η καθυστέρηση;
Ο Αυτοκράτορας δεν έχει εμφανιστεί ακόμη.
Θα ακούσεις τις τρομπέτες, Διοικητά.
Θεοί της Ρώμης!
Παντοδύναμοι!
Αιώνιοι!
Υπό την αιγίδα σας η Ρώμη κυβερνά τον κόσμο!
Ακούστε μας.
Σας λατρεύουμε όλους!
Την Αφροδίτη...
θεά του έρωτα.
Τον Άρη... Θεό του πολέμου!
Την Ήρα... Θεά των Ουρανών!
Τον Δία... Πατέρα των Θεών.
Και τον Νέρωνα... Τον Θεϊκό του γιό!
Ανυπομονούν να σας δουν Θεϊκέ!
Ανυπομονούν; Και η δική μου ανυπομονησία;
Τους δίνουμε ένα θρίαμβο να τους διασκεδάσει; Εμένα ποιός θα με διασκεδάσει;
Αγωνίζομαι για αυτούς Δεν έχω προσωπική ζωή.
Είστε ο ήλιος του ουρανού τους. Ο ήλιος έχει προσωπική ζωή;
Ο ήλιος έχει την νύχτα. Από μένα περιμένουν να λάμπω συνεχώς!
Και για ποιόν; Για τον κόσμο!
Για τον βρομερό όχλο.
Κάνει πολύ ζέστη σήμερα.
Η ζέστη της Ρώμης με καταπιέζει!
Ζητάνε πάρα πολλά! Αυτός ο όχλος με βασανίζει!
Μετά την Ρώμη, τον μισώ περισσότερο απ'όλα!
Η μπόχα του όχλου γεμίζει το σπίτι μου...
τους κήπους μου!
Εύχομαι...
Καίσαρα πείτε μου την επιθυμία σας και θα την εκτελέσω αμέσως.
Εύχομαι ο όχλος να είχε ένα λαρύγγι για να μπορούσα να το κόψω!
Θα μπορούσε να γίνει, αν το διατάξετε!
Μια τυπική λύση χασάπη!
Ο Τινγκελίνος θα σας στερούσε αυτό που πρέπει να έχει ένας καλλιτέχνης:
- Το κοινό του. - Μα με ενοχλούν!
Με ενοχλούν!
Εγώ ζω γι'αυτούς η αυτοί για μένα;
Δυστυχώς, Καίσαρα, ένας ηγέτης πρέπει να έχει υπηκόους να κυβερνά.
Ο πληθυσμός είναι αναγκαίο κακό,
Είναι εύκολο να μιλάει ο Πετρώνιος, αλλά το βάρος είναι πάνω σας!
Πάνω στους μόνους δυνατούς ώμους για να το αντέξουν!
Αλήθεια το λες, Πετρόνιε;
Το να είσαι αυτοκράτορας είναι μοναχικό...
Το να είσαι μεγαλοφυΐα είναι ακόμα πιο μοναχικό.
Μόνο εσύ καταλαβαίνεις τις περιπλοκές της βασανισμένης μου φύσης.
Αυτό δεν είναι θέμα για ποίημα, Πετρώνιε;
Θέμα για ένα έπος,
αλλά για να το γράψετε πρέπει να το υποφέρετε.
Ναι.
Που είναι η Ποπαία; Που είναι η Αυτοκράτειρα μου;
Εδώ είμαι Κύριε μου. Πάντα στο πλευρό σου.
Πάμε. Πετρόνιε, έχεις δίκιο.
Πρέπει να το νοιώσω, να το ζήσω.
Έλα, Πετρόνιε, πρόσεξε με.
Πρόσεξε με καλά στην δοκιμασία μου!
Χαίρε Νέρωνα, γιέ του Δία!
Κοίταξε τον καλέ μου! Ο Αυτοκράτορας!
- Συζυγοκτόνε! Μητροκτόνε! - Πάψε γυναίκα!
Είναι ένα κτήνος!
Ησυχία!
Κανείς δεν είναι κτήνος!
Κοιτάξτε τον και θα καταλάβετε ότι είναι άρρωστος.
Άρρωστος στην καρδιά στο πνεύμα και στην ψυχή.
Έχεις δίκιο, Πετρόνιε. Πόσο με αγαπάνε!
Αλήθεια, πόσο!
θυμήσου, είσαι ένας απλός άνθρωπος!
Μάρκος Βινίκιος.
Αυτός δεν ήρθε χθες να δει τον Νέρωνα;
Είναι ένας αλαζώνας! Πρέπει να τον προσέχουμε.
Νομίζω ότι πρέπει να τον προσέχουμε από πολύ κοντά.
Ποπαία, τι μουρμουράς;
Έλα να δεις από πιο κοντά.
Κοίταξε, παρελαύνουν σαν να παλεύουν δυνατά, γενναία, αδυσώπητα.
Τα ανίκητα παιδιά μας.
Πρέπει να τα αγκαλιάσουμε.
Ναι άρχοντα μου.
Επιτέλους ο ήρωας!
Συνήθως οι συγγενείς με φέρνουν σε δύσκολη θέση...
αλλά σήμερα ήμουν περήφανος για σένα.
Ο Αυτοκράτορας σε θαυμάζει.
Σε είπε το "γενναίο, αδυσώπητο παιδί του"
Αν το εκμεταλλευτείς, μπορείς να γίνεις κυβερνήτης. Στην Αίγυπτο ίσως.
Κάθισε, ηρέμησε πριν κάνεις το μπάνιο σου.
Δοκίμασε αυτό. Από τα αμπέλια του Ολύμπου.
Τι λέει ο νόμος για τους ομήρους;
Για τους όμηρους;
Μπορεί κανείς να αγοράσει η να τους πάρει από άλλον;
Υποθέτω ότι πρόκειται για γυναίκα;
Από πάνω έως κάτω! Ποιός είναι ο νόμος;
Το δώρο μου θα σε κάνει να ξεχάσεις τα πάντα!
Να τη.
Φέρτε την.
Ορίστε το αγριολούλουδό σου, από τους λόφους της Ισπανίας, Μάρκο.
- Ποιό είναι το όνομα της; Ξέχασα! - Με λένε Ευνίκη άρχοντά μου.
Σιωπή!
Ευνίκη.
Σήκωσε το κεφάλι σου, Ευνίκη.
Έχεις ξαναδεί τέτοιο δέρμα;
Γύρνα. Αργά.
Τέλειες καμπύλες!
Βάλε τα χέρια σου, πίσω απ'το κεφάλι σου.
Κάνει κάποιον να εύχεται να ήταν γλύπτης!
Αρκετά με τον συλλεκτικό μου ενθουσιασμό. Τώρα ανήκει στον Διοικητή!
Πηγαίνετε την στο διαμέρισμά του.
Δεν πάω!
Τι είπες;
Μη με δώσεις άρχοντα μου.
Μαστίγωσε με, αλλά μη με διώχνεις.
Μη με διώχνεις από σένα άρχοντα μου.
Μείνε εδώ κορίτσι. Δεν σε θέλω.
Δεν την θέλεις;
Για χάρη της αρνήθηκα μια προσφορά 6 Αραβικών αλόγων!
Κράτησε την Πετρόνιε. Είναι δική σου.
Μαστίγωσε την για αναίδεια!
Δεν θα με δώσεις άρχοντά μου;
Αυτό εξαρτάται από την μελλοντική σου συμπεριφορά.
Ναι, ναι καλέ μου αφέντη.
Να χτυπάς προσεκτικά.
Μην καταστρέψεις το δέρμα της!
Όχι αφέντη.
Μπορεί κανείς να αγοράσει μια όμηρο;
Που είναι αυτό το πολύτιμο πετράδι;
Στο σπίτι του Πλώτιου. Θα την έχεις δει.
Μια νεαρή Λυγιανή που πετάει φλόγες.
Λυγιανή;
Θυμάμαι μια μικρή που του έστειλα.
Ήταν πριν χρόνια.
Πώς θα την αποκτήσω;
Ανήκει στον Νέρων. Οι όμηροι είναι ιδιοκτησία του κράτους.
Τέλεια. Θα με έστελνε στην Αίγυπτο;
Ας κρατήσει την Αίγυπτο και ας μου δώσει την Λυγία. Θα πάμε στα ανάκτορα.
Ο Πλώτιος ίσως δεν συμφωνήσει μ'αυτό.
Αυτή θα συμφωνήσει!
Έχουν πείσει τους εαυτούς τους, ότι είναι κόρη τους.
Φιλόσοφοι, δάσκαλοι, ηλίθιοι!
Η κοπέλα αυτή γεννήθηκε μόνο για να νοιώθει!
Ο Πλώτιος όμως την θεωρεί κόρη του.
Άλλωστε ήταν στρατηγός!
Θα την απαγάγω αν χρειαστεί.
Διακρίνω μια απογοήτευση.
Η μικρή σου βάρβαρη, συμφωνεί με το σχέδιο σου;
Σε λίγο καιρό θα με υπακούει σαν περιστεράκι.
Μακάρι να είχα την αυτοπεποίθηση σου.
Ποτέ δεν μπόρεσα να ανακαλύψω ειλικρινή αγάπη σε καμιά γυναίκα.
Αγαπημένε μου, όμορφε κύριε μου.
Πόσο σ'αγαπώ!
Πως θα μπορέσω να σε κάνω να με καταλάβεις;
Ανοίξτε!
Ανοίξτε στο όνομα του Αυτοκράτορα!
Έχω Αυτοκρατορικές διαταγές.
- Ναι; - Για την σκλάβα Λυγία.
Έχω διαταγές να την πάω στο γυναικείο κατάλυμα των ανακτόρων.
Δεν είναι σκλάβα!
Είναι κόρη μας!
Οι εντολές μου είναι να την πάρω αμέσως.
Περίμενε.
Είσαι η όμηρος Λυγία;
Μάλιστα.
Καλώς ήρθες στο σπίτι των γυναικών του Νέρωνα.
Είμαι η Άκτια. Είμαι επικεφαλής εδώ.
Μπορώ να ρωτήσω γιατί βρίσκομαι εδώ;
Τράβηξες το ενδιαφέρον του Αυτοκράτορα.
Και διέταξε να παρευρεθείς στην γιορτή.
Μα δεν με έχει δει ποτέ!
Πρέπει να υπάρχει άλλος λόγος.
Ο Νέρων διέταξε να σε φέρουν εδώ, όπως κάποτε έφεραν εμένα πριν επτά χρόνια.
Τότε με αγαπούσε, περισσότερο απ'ότι νόμιζε!
Ετοιμάστε το μπάνιο... Λάδι από κρίνους.
Φέρτε το ύφασμα από την Περσία, με τα πετράδια.
Δεν με τιμά αυτό.
Μεγάλωσες στο σπίτι του Πλώτιου και της Πομπονίας;
Ναι. Εσύ που τους ξέρεις;
Τους γνωρίζω.
Λυγία άκουσε με.
Νομίζετε πώς έχετε βασιλικά μαλλιά...
Τουλάχιστον αυτά τα μαλλιά έχουν δυνατότητες.
Τι θα μου έλεγες;
Απλώς ότι είσαι η καλεσμένη που διάλεξε ο Νέρων.
Ανήκεις στον Κυρίαρχο του κόσμου.
Είναι η καλή σου τύχη και η μοίρα σου!
Η όμηρος, Λυγία.
Εσύ δεν θα έρθεις;
Ο Αυτοκράτορας δεν ζήτησε εμένα.
Μόνος ένας ποιητής θα μπορούσε να την περιγράψει.
Της λείπει μόνο το χαμόγελο.
Αυτό το αφήνω σε σένα.
Ο Πετρόνιος έχει δίκιο.
Μακάρι να ήμουν ποιητής.
Έβαλα να σε συνοδεύσουν εδώ με τιμές.
Δεν αξίζω ένα χαμόγελο για αυτό;
Θα ήταν ευγενικό εκ μέρους σου.
Έστειλες δέκα Πραιτοριανούς φρουρούς για να υποστηρίξουν την ανυπομονησία μου να έρθω.
Τα πολύτιμα εμπορεύματα πάντα φρουρούνται...
Και ανήκεις εδώ, Λυγία,
Μια κόρη βασιλιά σε ένα Βασιλικό Ανάκτορο.
Έχεις μια φυσική τάση γι'αυτό.
Και έχεις και άλλες φυσικές τάσεις.
Ο φίλος σου ο Παύλος...
δεν σου μίλησε για αυτές;
Η μήπως πέρασε όλη του την ζωή μέσα σε σπηλιές;
Έπρεπε να δεις το θριαμβευτικό μου πέρασμα. Ηταν φαντασμαγορικό.
Σε έψαχνα, αλλά μάλλον σε είχαν δέσει σ'ενα δέντρο.
Ορίστε, η θεραπεία για όλες τις επιφυλακτικότητες!
Έχεις δίκιο.
Το στόμα σου έχει τη δικιά του γλύκα.
Ξέρω ότι θα το ανακαλύψω.
Μη με φοβάσαι, Λυγία.
Δεν είμαι μια άκαρδη πολεμική μηχανή.
Δεν θα σου επιτεθώ.
Ηρέμησε και χαμογέλασε μου λίγο...
Δεν προσεύχομαι για τίποτα άλλο...
παρά να τελειώσει αυτό και να επιστρέψω στο σπίτι μου.
Σπίτι;
Ναι.
Χαίρε Νέρων.
Έχεις ξαναδεί ποτέ τον Αυτοκράτορα και Θεό σου από τόσο κοντά;
Όχι, δεν έχω ξαναδεί τον Νέρωνα από τόσο κοντά.
Τα ίδια πρόσωπα.
Οι ίδιες μύτες.
Όλα πράσινα.
Για αλλαγή, δοκιμάστε το ρουμπίνι.
Αυτή είναι η όμηρος, που έφερα για τον Βινίκιο;
Ναι.
Ο Βινίκιος έχει γούστο.
Είναι υπέροχη.
Είσαι πολύ γενναιόδωρος.
Ίσως αμέλησες τον εαυτό σου!
Ναι.
Εσύ τι νομίζεις Πετρόνιε;
Βάλε φόρεμα σε μια ελιά...
κι ο ανιψιός μου θα το πει όμορφο!
Η κριτική σας είναι απαράμιλλη, Θεϊκέ.
Σίγουρα θα αποφασίσατε ήδη...
ότι είναι πολύ στενή στους γοφούς.
Αυτό ακριβώς σκεφτόμουν κι εγώ.
Μια γυναίκα δεν θα ‘πρεπε να κρίνει μια άλλη.
Υπάρχει φυσική προκατάληψη!
Δεν ήταν πνευματώδες αυτό, Πετρόνιε;
Το χιούμορ σας είναι Θεικό.
Αγαπητέ μου Πετρόνιε.
Ναι.
Έχεις δίκιο πολύ στενή στους γοφούς!
Τραγουδήστε μας, Θεϊκέ!
Είχα σχεδόν καταλήξει σε μια τραγική απόφαση.
Είχα αποφασίσει να μην τραγουδήσω απόψε.
Πονάει ο λαιμός μου.
Κι όταν κάποιος έχει ένα θείο χάρισμα δεν το διακινδυνεύει.
Αλλά δεν έχω εγώ μόνο πρόβλημα.
Η Αυτοκράτειρα μου, έχει πονοκέφαλο.
Και το μόνο που θα την ανακουφίσει...
είναι ο ήχος της φωνής μου.
Υποσχέθηκες να τραγουδήσεις αλλιώς δεν θα ερχόμουν.
Είμαι τελείως απροετοίμαστος.
Γι' αυτό πρέπει να συνθέτω καθώς θα τραγουδώ.
Ο λαιμός μου.
Ο Κρότων! Έχει σκοτώσει 300 αντίπαλους.
Θα έστριβε με ευκολία το κεφάλι του Ούρσου σου!
Ο Ορφέας σας ζηλεύει όσο κι ο ποιητής μας, ο Λούκαν.
Είμαι σαν κερί, δίπλα στον ήλιο!
Εσύ, Πετρόνιε, τι έχεις να πεις;
Κατά την γνώμη μου οι στίχοι σας είναι μέτριοι και μόνο για τον όχλο.
Πες αντίο στον Πετρόνιο!
Τι τους λείπει;
Οι στίχοι σας είναι αντάξιοι του Οβίδιου, του Βιργίλιου ακόμη και του Όμηρου.
Αλλά όχι αντάξιοι προς εσάς.
Η φλόγα σας δεν φεγγοβολάει αρκετά
δεν καταβροχθίζει τα πάντα.
Αν έγραφε αυτούς τους στίχους ο Λούκαν, θα τον έλεγα ιδιοφυία.
Αλλά εσείς, μπορείτε να δημιουργήσετε ένα έργο που θα καταπλήξει τον κόσμο.
Γι’ αυτό το λέω μπροστά σας...
χρειάζεται μεγαλύτερο πόνο.
Οι Θεοί μου έδωσαν ταλέντο... αλλά μου έδωσαν και κάτι καλύτερο...
Έναν πραγματικό κριτή και φίλο!
Νόμιζα ότι ήταν αρκετό να φτάσω τον Όμηρο. Μου άνοιξες τα μάτια!
Αν σας βοηθήσω η ανθρωπότητα θα μου χρωστάει ευγνωμοσύνη.
Έχεις δίκιο.
Η φλόγα μου δεν καίει αρκετά.
Και ξέρεις γιατί;
Ποτέ δεν είδα μια πόλη στις φλόγες.
Κάποτε είπες ότι πρέπει να ζήσεις μια εμπειρία για να την αναδημιουργήσεις.
Ένας γλύπτης έχει το μοντέλο του. Εγώ δεν έχω μοντέλο.
Θα καίγατε μια πόλη, για να εμπνευστείτε ένα έπος;
Καλύτερα να βασίζεστε στην καλπάζουσα φαντασία σας.
Η άνοιξη τελειώνει,
σύντομα θ'αρχίσει η ζέστη του καλοκαιριού.
Τι βρώμα θα σηκωθεί απ'την Ρώμη;
Θα μεταφέρω την Αυλή στο Άντζιο.
Δεν πρόσεξες το εκπληκτικό κτύπημα του Κρότωνα.
Δεν ήμουν η μόνη.
Ο Βινίκιος δεν παίρνει τα μάτια του από πάνω της.
Πρέπει να είναι πολύ όμορφη.
Πρέπει να την δω από κοντά.
Ήταν δίκαιος αγώνας. Κάποιος από τους δυο θα πέθαινε.
Σε ευχαρίστησε το δώρο μου;
Είναι αρκετό για τις υπηρεσίες σου;
Ή όχι;
Ξέρεις όμορφή μου;
Σού είπε;
Όχι Καίσαρα. Έπρεπε να το πείτε εσείς.
Μάθε Λυγία ότι σε χάρισα στον Μάρκο Βινίκιο,
σαν ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του.
Ο Στρατηγός Πλώτιος, δεν είναι πλέον ο αφέντης σου.
Ανήκεις πλέον στον οίκο του Βινίκιου.
Από πιο κοντινή επιθεώρηση, το βρίσκω δίκαιη ανταμοιβή.
Και ίσως... υπερβολική.
Εκτός φυσικά, όπως σοφά παρατηρήσατε, Θεϊκέ.
Ναι!
"Πολύ στενή στους γοφούς".
Ας πάμε να χαιρετίσουμε τους επισκέπτες.
Τώρα ξέρεις, Λυγία.
Κι υπήρξαν στιγμές που πίστεψα ότι θα μπορούσα να σ'αγαπήσω!
Ευχαριστήσου την ομορφιά σου. Αγάπησε με, όπως είναι η φύση σου.
Έχει σημασία αν σ'αγαπώ, τώρα που είμαι στην κατοχή σου;
Μια απλή διαταγή έχεις να δώσεις.
Είσαι ιδιοκτησία μου. Το καταλαβαίνεις, έτσι;
ότι μπορώ να σε πάω στο σπίτι μου και να σε μαστιγώσω για να μ'αγαπήσεις;
Πήγαινε με τότε...
Από μένα θα ακούσεις μόνο μια προσευχή για σένα.
- Λυγία. - Διοικητά Βινίκιε.
Η Αυτοκράτειρα ζητεί να παρουσιαστείτε αμέσως.
Πολύ καλά.
Πηγαίνετε την στο σπίτι του Πετρόνιου.
Αφήστε την με τον επιστάτη των σκλάβων.
Μάλιστα Διοικητά.
Τα δάκρυα έχουν μόνο μια χρήση, Λυγία.
Σαν πρόλογος στην ευχαρίστηση μου
Να το θυμάσαι αυτό όσο θα με περιμένεις.
Όπως φαίνεται είχες δυσκολίες στο ν' αποδείξεις την κυριαρχία σου.
Μια νεαρή φοράδα συχνά κλοτσάει λίγο, αυτοκράτειρα!
Η διαμάχη ανάμεσα σε ένα άντρα και μια γυναίκα, είναι χάσιμο χρόνου.
Καταναλώνει πολλά...
Τόση ζωτικότητα.
Πολύ σωστά, Αυτοκράτειρα.
Δεν είμαι η αυτοκράτειρα σου.
Είμαι η ιέρεια του Άμων, κι εσύ είσαι το ερπετό.
Γι’ αυτό και το στόμα σου είναι γεμάτο δηλητήριο.
Και μου αρέσει το δηλητήριο, Μάρκο.
Για να γίνω ερπετό, χρειάζεται χρόνος.
Μπορώ να το φροντίσω αυτό.
Αυτές είναι οι διαταγές του Διοικητή Βινίκιου.
Τι αδέξια!
Ξέρω το σύμβολο σας, αν και δεν είμαι δική σας.
Κουράγιο παιδί μου.
Ελάτε.
Η μεγαλύτερη δύναμη στον κόσμο έχει αποφασίσει για την μοίρα σου.
Πρέπει να κοιμηθείς.
Θα σε ειδοποιήσω μόλις έχω νέα από τον Ούρσο.
Έπρεπε να είχαμε νέα από τον Ούρσο, ότι κι αν έγινε.
Καλημέρα.
Ας αφήσουμε τις τυπικότητες.
Θα πείτε στην Λυγία, ότι ήρθα γι’ αυτήν.
Δεν έχουμε δει την Λυγία από τότε που την πήραν.
Φέρτε μου αμέσως την Λυγία.
Σου είπα δεν ξέρουμε που είναι.
- Λες ψέματα στρατηγέ. - Δεν λέω ψέματα.
Στον λόγο μου σαν Ρωμαίος αξιωματικός.
Μπορείς να ψάξεις το σπίτι.
Αρνείσαι να πεις περισσότερα;
Μόνο αυτό. Παραβίασες την φιλοξενία μας...
με τον σκληρότερο τρόπο.
Φιλοξενία;
Περιφρονείς τον νόμο μας για τους ομήρους;
Ο Αυτοκράτορας μου παραχώρησε την Λυγία. Είναι ιδιοκτησία μου τώρα.
Παραβλέπεις ότι συμβαίνει στην Ρώμη...
και στον κόσμο, Βινίκιε.
Νόμοι σαν αυτόν ταρακουνούν τα θεμέλια του.
Ο Αυτοκράτορας, ο Θεός σου ο Νέρων, πλέει στην ίδια του την ντροπή.
Κατανοώ την ανησυχία σας.
Ελπίζω να ξεχάσω αυτά που άκουσα Στρατηγέ.
Μάρκο.
Αγαπημένε μου νεαρέ Μάρκο.
Θέλω να σε λέω έτσι, γιατι παρ'όλο το αξίωμα σου, θα μπορούσες να ήσουν γιός μου.
Η Λυγία σε είχε προσέξει... το κατάλαβα αυτό.
Και δεν θα 'χε γίνει, αν μέσα σου
ήσουν τόσο σκληρός!
Κοίταξε στην καρδιά σου, Μάρκο, και αναγνώρισε την ανθρωπιά σου όπως πραγματικά είναι.
Γυρνάς με άδεια χέρια...
αλλά μπορείς να γεμίσεις το άδειο σου στομάχι!
Κρύβουν το που βρίσκεται. Ο Πλώτιος μου λέει ψέματα.
Ξέχνα το και έλα μαζί μου στο Άντζιο.
Υπάρχει κάτι περίεργο σ'εκείνο το σπίτι.
Δεν μιλούν σαν Ρωμαίοι.
Και οι φίλοι τους... κάποιος Παύλος από την Ταρσό.
Παύλος από την Ταρσό, είπες;
Είναι ένας ανόητος φιλόσοφος που γνώρισα εκεί.
Παύλος από την Ταρσό.
Αυτό είναι το δράμα όλων των εποχών!
Διάλεξες το αυγό, απ'την φωλιά των Χριστιανών!
Είναι Χριστιανή και οι Χριστιανοί της πήραν τα μυαλά.
Χριστιανοί. Αυτοί δεν είναι που λατρεύουν ένα νεκρό ξυλουργό;
Ναι.
Ήταν ένας επαναστάτης εναντία στο κράτος. Ένας Εβραίος που λεγόταν Χριστός.
Τον σταύρωσαν στην Παλαιστίνη.
Η αίρεση τους είναι μυστική.
Αποτελείται από Εβραίους, Έλληνες και άλλους.
Διαδίδουν τις προλήψεις τους εναντίων των Ρωμαίων.
Είναι μια σταθερή ανησυχία του Νέρωνα και της συγκλήτου.
Ο Τιγκελίνος συχνά μαζεύει μερικούς για ανάκριση.
Θα του πω να βάλει τους Πραιτοριανούς του, να την ψάξουν.
Περίμενε.
Είναι έλλειψη αξιοπρέπειας.
Άλλωστε οι Χριστιανοί είναι έξυπνοι.
Αν επιδείξεις δύναμη θα την κρύψουν πιο βαθειά.
Τι προτείνεις; Να γίνω μέλος αυτής της συμμορίας;
Ξέρω έναν Έλληνα, κάποιον Χίλων.
Αυτοαποκαλείτε μάντης και αστρολόγος.
Αυτός θα μπορούσε να μας οδηγήσει στην Λυγία σου.
- Ανάξανδρε; - Μάλιστα, αφέντη.
Ξέρεις το σπίτι του Χίλωνα;
- Μάλιστα, αφέντη. - Ο ανιψιός μου έχει δουλειά εκεί.
- Συνόδεψέ τον. - Μάλιστα, αφέντη.
Αξίζει η συμβουλή σου. Θα δώσω στον Έλληνα μια ευκαιρία.
- Αν την βρεις, φέρτην στο Άντζιο. - Σου δίνω τον λόγο μου.
Άκουσες, Ευνίκη; Δεν είναι τρέλα η αγάπη;
Μη ρωτάς εμένα, άρχοντα μου. Είμαι ανάμεσα στους τρελούς.
Αγαπάς κανέναν;
Κάποτε, μια γριά έκανε μια προφητεία.
Είπε ότι πόνος και ευτυχία, θα με επισκεφτούν μαζί.
Είναι μια προφητεία για όλους τους ανθρώπους.
Είπε ένα στίχο, στον οποίο ήταν κρυμμένη η μοίρα μου.
"Η Αφροδίτη θα υψωθεί απ'την μωβ θάλασσα της Ρώμης...
"και θα κουβαλάει στα χέρια της δυο εραστές προς την αιωνιότητα".
Ποιόν αγαπάς; Τον Ανάξανδρο;
Τον Μίρμιλο;
Ο αγαπημένος σου δεν είναι του σπιτιού;
Είναι, Κύριε μου.
Κι αν το έλεγα, σήμερα θα πήγαινες μαζί μου σε μια μωβ θάλασσα;
Θα τραγουδούσα από την ευτυχία. Μόνο που δεν το είπες άρχοντα μου.
Ετοιμάσου για το Αντζιο.
- Δεν τραγούδησες ακόμη. - Δεν έχω χρόνο, άρχοντα μου.
Δεν έχω χρόνο!
Ναι, ναι.
Ήρθες στον κατάλληλο άνθρωπο, Μάρκο Βινίκιε.
Μπορείς να την βρεις;
Υπομονή. Πρέπει να εξακριβώσω αν είναι πραγματικά Χριστιανή.
- Άρχοντα μου, διαβάζετε Ελληνικά; - Λίγο.
Δείτε. Τι λέει;
- "Ιησούς Χριστός... Υιός Του Θεού... Σωτήρ" - Ακριβώς.
Είναι το όνομα του νεκρού Θεού τους. Δεν έχω ξαναδεί τέτοια σύμβολα.
Το πρώτο γράμμα από κάθε ελληνική λέξη.
Πώς συλλαβίζεται;
Ι- Χ-Θ-Υ-Σ.
Ιχθύς. Η Ελληνική λέξη για το ψάρι.
Έχεις δει το σύμβολο του ψαριού;
Ψάρι, γιατί να έχω δεί...;
- Ζωγράφισε ένα ψάρι. - Είναι το σημάδι αναγνώρισής τους!
Πιάνουμε ψάρια με δόλωμα και Χριστιανούς με ψάρια.
Που θα την βρω; Που μαζεύονται οι Χριστιανοί;
Μαζεύονται τη νύχτα...
σε σπηλιές και στα ερείπια, έξω από την πόλη.
- Θα μαζευτούν απόψε; - Ίσως άρχοντα μου.
Ίσως, αλλά είναι επικίνδυνο. Είναι εκατοντάδες.
Θα προσλάβω τον Κρότων, τον μονομάχο, να σε προστατεύσει.
Τον Κρότωνα; Ναι.
Να’ σαι έτοιμος με την δύση του Ήλιου.
Άρχοντά μου... θα χρειαστώ ... άλλα όπλα.
Ένα μικρό όπλο ίσως;
Βλέπεις πώς μαζεύονται; Στα κρυφά... σαν κλέφτες και δολοφόνοι!
- Τον είδα στο σπίτι τους - Ναι. Είναι σίγουρα εδώ.
Σε βαπτίζω είς το όνομα του Πατρός του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
- Τι κάνει τώρα; - Το λένε βάπτισμα.
Μπάνιο με βρώμικο νερό.
Γνωρίζω πώς εδώ υπάρχουν μερικοί που διστάζουν και αναρωτιούνται...
που δεν έχουν δεχτεί το βάπτισμα.
Ο Κύριος μας το κατάλαβε αυτό.
Και καλωσόρισε την αμφισβήτηση σαν δικαίωμα του ελεύθερου ανθρώπου.
Ανάμεσα μας, βρίσκετε κάποιος, που περιμέναμε πολύ.
Και που ήταν εκεί όταν ο κόσμος μαζεύονταν για τον Χριστό, και τον ρωτούσαν.
Που άκουσε τις απαντήσεις από τα ίδια Του τα χείλη.
Ο άνθρωπος που είδε το πρόσωπο του Χριστού και άγγιξε το χέρι Του.
Έρχεται από την Ιερουσαλήμ ο ψαράς Σίμωνας που λέγεται Πέτρος,
ο πρώτος Απόστολος του Κυρίου μας.
Αν και είμαι ανάξιος είπε ο Ιησούς σε μένα:
"σε ονομάζω Πέτρο. Είσαι η πέτρα πάνω στην οποία θα χτίσω την εκκλησία μου".
Αυτός με οδήγησε εδώ στην Ρώμη,
για να μπορέσουμε να την χτίσουμε μαζί.
Ευχαριστώ εσάς που πιστεύετε, χωρίς να έχετε δει.
Ακούσατε και απαντήσατε στη Φωνή Του απ'την καρδιά σας.
Άκουσα την Φωνή Του, απ'την θάλασσα της Γαλιλαίας.
Τα αδέρφια μου και εγώ ήμασταν ψαράδες.
Όλη την νύχτα αν και ψαρεύαμε δεν πιάσαμε τίποτα.
Κρυώναμε και ήμασταν κατάκοποι.
Καθώς η βάρκα μας πλησίαζε την ακτή, κάποιος είπε το όνομα μου.
Κοίταξα. Ένας άνδρας στεκόταν εκεί.,
Μόλις τον είδα, η κούραση μου έφυγε κι η καρδιά μου αγαλλίασε.
Απάντησα "ναι φίλε μου";
Ζήτησε να μπει στη βάρκα μας...
για να μιλήσει καλύτερα στον κόσμο στην όχθη.
Τον αφήσαμε να μπει.
Μας είπε για το Βασίλειο των Ουρανών, που πλησιάζει.
Ξαφνικά, η καρδιά μου χτύπησε στο στήθος μου Και ήξερα ότι Αυτός ήταν ο Χριστός που ερχόταν.
Όταν τελείωσε μου είπε:
"Πήγαινε στα βαθειά νερά και ρίξε τα δίχτυα σου".
Σε μια στιγμή, τα δίχτυα γέμισαν ψάρια, σαν από θαύμα.
Κοίταξε την έκπληξη μου και είπε:
"Μη φοβάσαι. Στο εξής θα γίνεις ψαράς ανθρώπων".
Μου είπε να τον ακολουθήσω και το έκανα.
μαζί και τα αδέλφια μου, Ιάκωβο και Ιωάννη.
Τον ακολουθήσαμε παντού.
Μαζί μας ήρθαν κι άλλοι. Τελικά γίναμε δώδεκα.
Στους πεινασμένους και διψασμένους έδωσε νερό και φαγητό.
Στους άρρωστους και κουρασμένους έδωσε ελπίδα.
Ποιός άλλος από τον Υιό του Θεού θα ‘φερνε τόσα δώρα;
Ποιός άλλος από τον Υιό του Θεού θα ησύχαζε την καταιγίδα;
Ποιός άλλος από Αυτόν, θα σήκωνε τον Λάζαρο της Βηθανίας απ'τους νεκρούς...
και θα λύτρωνε την Μαρία Μαγδαληνή;
Κι όμως, έζησα για να απαρνηθώ αυτόν Τον Άνθρωπο.
Το πρόβλεψε τη νύχτα του τελευταίου μας δείπνου.
"Κύριε" είχα πει "Επιθυμώ να Σε ακολουθήσω ως τον θάνατο".
Αλλά απάντησε:
"Πέτρο, πριν λαλήσει ο πετεινός...
θα με αρνηθείς τρείς φορές. "
Και το έκανα.
Τρείς φορές Τον αρνήθηκα στους δικαστές Του!
Όταν με κατηγόρησαν ότι ήμουν μαζί Του, είπα:
"Δεν γνωρίζω τον άνδρα αυτόν".
Και καταράστηκα τη δειλία μου μπροστά στο πρόσωπο του θανάτου.
Μετά Του φόρτωσαν ένα σταυρό και Τον μαστίγωσαν...
Σ'ενα μέρος που λεγόταν Γολγοθάς...
Τον σταύρωσαν μ'ενα αγκαθωτό στεφάνι πάνω στο κεφάλι Του.
Αλλά ακόμη και στο μαρτύριο Του, ο Ιησούς είπε:
"Πατέρα, συγχώρεσε τους, δεν ξέρουν τι κάνουν".
Μόνο ο Υιός του Θεού μπορούσε να τους συγχωρήσει...
όπως συγχώρεσε και μένα.
Αλλά δεν μπορούσε να νικηθεί απ'τον θάνατο.
Καθώς στεκόμασταν σιωπηλοί, στο δωμάτιο μετά...
ένα φως απλώθηκε στο δωμάτιο και ο αναστημένος Κύριος στέκονταν μπροστά μας.
Είδαμε τα διάτρητα χέρια Του, και το πληγωμένο Του πλευρό...
Και ξέραμε ότι Αυτός ήταν ο Κύριος!
Και ακούσαμε τη φωνή του να λέει, "Ειρήνη υμήν".
και μας διέταξε να κηρύξουμε τον λόγο του σ'ολους τους ανθρώπους.
"Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστί η βασιλεία των ουρανών.
"Ευλογημένοι όσοι πενθούν, γιατί αυτοί θα ανακουφιστούν"!
"Ευλογημένοι οι αδύνατοι, γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν την γη".
"Ευλογημένοι όσοι πεινάνε και διψάνε...
γιατί αυτοί θα χορτάσουν".
"Ευλογημένοι οι ελεήμονες, γιατί αυτοί θα γνωρίσουν το έλεος".
"Ευλογημένοι οι αγνοί στην καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν τον Θεό".
"Ευλογημένοι οι ειρηνοποιοί, θα ονομαστούν παιδιά του Θεού".
Εκτός από αυτά, ο Ιησούς ζήτησε να υπακούμε στις εντολές...
που έδωσε ο Θεός στον Μωυσή
Υπακούστε σ' αυτούς που σας κυβερνούν και στους νόμους με τους οποίους κυβερνούν.
Θα υποφέρετε βαρβαρότητες.
Και θα γίνετε μάρτυρες απίστευτης κακίας...
αλλά πότε μην απειλήσετε να ανταποδώσετε με βία.
Και επιπλέον σας λέω, μέσα απ'τα λόγια του Ιησού,
"Όποιος σας χτυπήσει στο ένα μάγουλο, γυρίστε και το άλλο".
"Αγαπάτε τον γείτονα σας, όπως τον εαυτό σας".
"Φερθείτε στους άλλους, όπως θα θέλατε να σας φερθούν εκείνοι".
"Αγαπάτε τους εχθρούς σας. Ευλογήστε αυτούς που σας καταριούνται... ".
"κάντε καλό σ' αυτούς που σας μισούν".
"Και προσευχηθείτε γι' αυτούς, που σας εκμεταλλεύονται... "
Πιστέψτε τον.
Ανεχτείτε τα πάντα στο Όνομα Του για να ζήσετε στην ευλογία Του.
Σε όλη την αιωνιότητα.
Αμήν.
Υπόφερε τα πάντα στο όνομα του, για να είσαι ευλογημένη.
Αν τον χτυπήσω στο μάγουλο, ο ποντικός δεν θα γυρίσει το άλλο.
Δεν ξέρω. Ο "ποντικός" έχει κάποιο κουράγιο.
Θα έρθετε στο σπίτι μας να δείτε τον Πέτρο και τον Παύλο.
Όχι. Ίσως μας παρακολουθούν.
Καληνύχτα πατέρα, καληνύχτα μητέρα.
Να τη.
- Λοιπόν διοικητά; - Πάμε.
Αυτός ο γίγαντας μοιάζει σαν να χει τη δύναμη Κρητικού Ταύρου.
- Θα τον καταφέρεις; - Θα τον ξεκοιλιάσω!
Περιμένετε. Μας παρακολουθούν.
- Δεν ακούω κανένα. Τους άκουσα τρείς φορές.
Σταματούν όταν σταματάμε και εμείς.
Πήγαινε στο σπίτι.
Μη συνεχίζεις, Διοικητά.
- Κάνε στην άκρη. - Άρχοντά μου δεν με πλήρωσες!
Ένα κόψιμο στο κεφάλι είναι, αλλά τρέχει πολύ αίμα.
Ζεστό νερό.
Θα φέρω αλοιφή.
Τον χτύπησες και εκεί, Ούρσο;
Όχι, είναι παλιά ουλή.
Από που;
Μάλλον από κάποια μάχη.
Είναι από τους καλύτερους στρατηγούς του Νερωνα.
Ναζάριε πήγαιν’ε τον στο κρεβάτι.
Μητέρα έχει ένα κόψιμο από σπαθί...
- Πλύνε καλά πρώτα την πληγή, Λυγία. - Ναι.
Έλα, Ούρσο.
Ο Ούρσος επιθυμεί να σου μιλήσει.
Θέλω να ζητήσω συγγνώμη απ'τον διοικητή.
Σκότωσα τον φίλο του.
Σκότωσες τον Κρότωνα;
Στο είπα ότι μπορούσες να γίνεις πρωταθλητής. Σκότωσες και τον Έλληνα;
Ο άλλος άντρας εξαφανίστηκε.
Πάω στοίχημα ότι το έκανε γρήγορα.
Σε παρακαλώ, πες ότι τον συγχωρείς.
Γιατί; Ο Κρότων το ριψοκινδύνευσε,
ήταν επάγγελμα του να σκοτώνει.
Μα τους Θεούς, γιατί δεν με σκότωσες;
Στην δική μας πίστη, είναι αμαρτία να σκοτώνεις.
Νομίζω ότι θυμάμαι.
Έπρεπε να με είχες σκοτώσει,
Αντίθετα με φέρατε εδώ και μου δέσατε τις πληγές, εσείς που με μισείτε.
Με νίκησες, Λυγία.
Γύρισε στο σπίτι σου. Σταμάτα να κρύβεσαι.
Δεν θα σε καταδιώξω πια.
Είσαι ελεύθερη.
Θα μπορούσες να δείχνεις πιο ευτυχισμένη.
Ας είναι,
Μάρκο!
Μάρκο, ξέρεις ότι δεν σε μισώ.
Λυγία!
Η γλυκύτητα σου.
Αυτή η ομορφιά.
Έπρεπε να το είχα καταλάβει στην συγκέντρωση.
- Ήσουν εκεί; - Ναι.
Έπρεπε να είχα καταλάβει, ότι επιθυμώ να γίνεις γυναίκα μου.
Θες Λυγία;
Θα μου δώσεις τον μεγαλύτερο θρίαμβο και να γίνεις γυναίκα μου;
Ναι Μάρκο!
Ας φύγουμε απο αυτό το μελαγχολικό κλουβί.
Έλα στο Άντζιο. Ο Πετρόνιος θα τα κανονίσει.
Μια γαμήλια τελετή και γιορτή όπως δεν έχεις ξαναδεί
Για μας, όχι πια χαμένες στιγμές!
Μάρκο, ο Παύλος θα έρθει σύντομα εδώ.
Θα ήθελα να μας ευλογήσει. Και να μας πει κάποια πράγματα.
Άκουσα αρκετά από αυτόν.
Τα λόγια του σ' αφήνουν να ακούσεις, όσα έχει να σου πει η ζωή.
Μα άκουσες τον Πέτρο και τον Παύλο.
Άκουσες κάτι άσχημο;
Άκουσα ένα γέρο να μιλάει με αινίγματα.
Μια γελάδα είναι ταύρος, ο ταύρος βόδι, το βόδι κατσίκα.
Μάρκο.
Νόμιζα, ότι αφού τους άκουσες, θα άρχιζες να μαθαίνεις...
να καταλαβαίνεις γιατί.
Αυτό είναι το σύμβολο του Θεού σου του Χριστού σου;
Ο Σταυρός πάνω στον οποίο σταυρώθηκε!
Θα δεχτώ τον Θεό σου, αν αυτό σε κάνει ευτυχισμένη.
Δεν το απαιτώ.
Στον κήπο μας, θα βάλουμε ένα σταυρό, πιο ψηλά απ'τη στέγη.
και θα βάλω πάνω σε ένα βάθρο ένα άγαλμα του Χριστού σας...
από το καλύτερο μάρμαρο.
Αλλά θα πρέπει να τον περιγράψει ο Πέτρος στον γλύπτη.
- Μάρκο, άκουσε με. - Γιατί όχι; Δεν είναι μπελάς.
Υπάρχουν πολλοί Θεοί και μπορούμε να βρούμε χώρο για άλλον έναν.
Δεν το ζητώ σαν όρο για τον γάμο μας,
προσεύχομαι μόνο μια μέρα
να εμφανιστεί ο Χριστός στην καρδιά σου.
Η καρδιά μου είναι μόνο για σένα.
Δεν υπάρχει χώρος για αυτόν.
Θα υπάρξει.
Εγώ πάντα θα τον έχω στην καρδιά μου, μαζί σου.
Σημαίνει τόσα πολλά για σένα; Τότε ξεφορτώσου τον!
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω καλά.
Χθες το βράδυ μας ανησύχησες.
Παύλο.
Ο Μάρκος μόλις μου ζήτησε να γίνω γυναίκα του.
Σίγουρα αυτό της έφερε μεγάλη χαρά, Μάρκο.
Κατάλαβες, Παύλο, ότι τον αγαπούσα.
Προσπάθησα να του εξηγήσω ότι
υπάρχουν και άλλα πράγματα.
- Καταλαβαίνω. - Εγώ όχι!
Προσφέρθηκα να δεχτώ το σύμβολο του Θεού της στο σπίτι μου.
Δεν της ζήτησα να δεχτεί το δικό μου.
Τι άλλο πρέπει να κάνω, για να δει ότι δεν είμαι εχθρός του Θεού της.
Μάρκο.
Για μερικούς από εμάς χρειάζονται χρόνια σκέψης...
στοχασμού, για τη ζωη που ζήσαμε...
στην πορεία της ανθρωπότητας.
Τι άλλο πρέπει να κάνω;.
Έχεις σκλάβους, έτσι;
Εκατοντάδες, γιατί;
Ο Ιησούς δεν θέλει να είναι κανένας άνθρωπος δούλος.
Ελευθέρωσε τους.
Να τους ελευθερώσω; Μα μου ανήκουν.
Οι άνθρωποι δεν αγοράζονται.
Η πίστη στον Χριστό βασίζεται στην αγάπη.
Ο Ιησούς ζήτησε να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας.
Θες ν' αγαπάω όλη την ανθρώπινη φυλή;
Πρέπει να αγαπώ τους Παρθιανούς, τους Αιγύπτιους τους Πέρσες;
Σκέφτηκες ποτέ...
να αποκηρύξεις τον πόλεμο εναντίων τους;
Σκέφτηκες να τους κατακτήσεις με την αγάπη;
Υποθέτω ότι εξημερώνεις τους λύκους με πούπουλο.
Για μένα, ο Θεός σου είναι ένας γκρινιάρης ζητιάνος!
Ένας Θεός για σκλάβους, βάρβαρους και κυνηγημένους σας εσένα.
Ας αφήσουμε αυτές τις ανοησίες Λυγία.
Μάζεψε τα πράγματα σου.
- Μάρκο μια στιγμή. - Χάνουμε χρόνο.
Θα γίνεις γυναίκα του Μάρκου Βινίκιου.
Όχι η σκλάβα κάποιου σταυρωμένου ξυλουργού!
Μάρκο προσπάθησε να καταλάβεις την πίστη μου. Τη βαθειά μου πίστη.
Μη με αναγκάζεις να διαλέξω.
Εννοείς, ανάμεσα σε μένα και τον Χριστό;
Ναι, διάλεξε.
Δεν θα σε μοιραζόμουν με αυτόν όπως και με κάθε άντρα.
Προσπάθησε να καταλάβεις!
Αλλιώς θα καταστραφεί η αγάπη μας και μείς!
Η αγάπη σου για την Λυγία, είναι μεγάλη και όμορφη.
Αλλά η αγάπη σου για το ανθρώπινο είδος είναι μεγαλύτερη.
Καμιά αγάπη δεν αναγνωρίζει μια δύναμη μεγαλύτερη απ' αυτην.
Τι τρέχει στις φλέβες σου, αίμα η νερό;
Τι δηλητήριο χύνεις;
Θα έρθεις μαζί μου, Λυγία;
Λυγία.
Όχι.
Ήμουν ηλίθιος.
Αλλά δεν θα αθετήσω τον λόγο μου.
Δεν θα αποκαλύψω ότι έμαθα.
Κάτι κρύβεται πίσω από τα λόγια σου...
και των φανατικών ψαράδων σου.
Αν ποτέ απειλήσετε την Ρώμη θα νοιώσετε το σπαθί μου.
Ήθελα να πάω μαζί του, Παύλο!
Λυγία.
Ακόμη και ο Κύριος μας γνώρισε τον πειρασμό.
Η δύναμη σου θα επικρατήσει και θα ανταμειφθείς.
Το ξέρω.
Εδώ που τώρα βρίσκεται η αγορά ζώων θα είναι οι κήποι μου;
Μάλιστα θεϊκέ.
Κάθε παλάτι θα περιβάλλεται απ'την δική του λαμπερή λίμνη.
Δεν θα μπαίνει πια η βρώμα απ'τα γουρούνια στο παλάτι.
Θα είναι διαμορφωμένο με δαμασκηνί τριαντάφυλλα.
Φάων, είσαι αρχιτέκτονας που θα μπορούσε να σχεδιάσει τον Όλυμπο.
- Κύριε μου έφερα φαγητό. - Πάρτο από δω.
Μα δεν φάγατε τίποτα από το πρωί κύριε μου!
Με εκνευρίζετε!
Γιατί με κοιτάζεις, Άκτια;
Άρχοντα μου.
Μπορώ να πω μόνο αυτό...
Όταν όλα φτάσουν στη δύση τους, θυμήσου τη ματιά της Ακτια.
Και γιατί;
Καμιά δεν σ' αγαπάει όπως εγώ.
Σε διατάζω να σταματήσεις να με αγαπάς!
Δεν μπορώ.
Συγχώρεσε με.
Για χρόνια ήταν ένα αγκάθι στο σώμα μου.
Αλλά τώρα θα το πετάξω αυτό το αγκάθι.
Σε εξορίζω από την Ρώμη και από την θέα των ματιών μου.
Μια μέρα, Νέρων, θα με χρειαστείς.
Και θα έρθω σε 'σένα.
Δεν είναι αηδιαστικό όταν η φροντίδα...
αντικαθιστά το πάθος σε μια γυναίκα;
Αλλά τι αγνότητα υπάρχει στη φωτιά!
Και η νέα μου Ρώμη θα ξεπηδήσει απ'την κοιλιά της φωτιάς,
μια σφριγηλή, πάλλουσα φλόγα!
Τι λες θα συμφωνούσε ο Πετρόνιος;
Αμφιβάλλετε για την έγκριση του, Κύριε μου;
Θυμάμαι το παράξενο βλέμμα του όταν συλλάβατε αυτή την σκέψη.
Πρέπει να προσέξετε...
Ο Πετρόνιος εκτιμά την μεγαλοφυΐα μου ακόμη περισσότερο από σένα Φαων!
Αλλά ίσως δεν καταλαβαίνει τα μέσα που πρέπει να χρησιμοποιήσω...
για να κάνω αληθινό το μεγαλύτερο μου κατόρθωμα.
Φαίνεται καλά απασχολημένος αυτή την στιγμή.
Όταν θα ‘χω νέα απ'τον Τινγκελίνο θα καλέσω τον Πετρώνιο με τους άλλους.
Θα πρέπει να του το αποκαλύψω με έξυπνο τρόπο.
Και με... ειλικρίνεια.
Ναι.
Ορίστε.
Μάρκο.
Κέρδισες.
Μέσα σε τρείς βδομάδες νίκησε δυο φορές, Μάρκο.
Δεν βαριέσαι;
Γνώρισα τον ανώτερο μου.
Ίσως γνώρισες κάτι άλλο.
Δεν έδωσα λεπτομέρειες για την αποκήρυξη...
της Χριστιανής ομήρου σου.
Η διακριτική περιέργεια σου ξεπέρασε τα όρια της.
Θείε, αυτό συνέβη πολύ απλά.
Ο έλληνας σου με οδήγησε στη Λυγία και σ’ ένα τσούρμο ηλίθιους.
Το μαύρο μέλι τους με έπνιξε και είπα λόγια που δεν έπρεπε να πω.
Η βλακεία τους ήταν τεράστια.
Αλλιώς θα ‘πρεπε να με είχαν σκοτώσει.
- Έμεινες έκπληκτος; - Κατά κάποιο τρόπο.
Ναι;
Η Αυτοκράτειρα επιθυμεί να σας δει Διοικητά.
Αμέσως.
Σ' αφήνω στην έκπληξη σου.
Εγώ βρίσκομαι στη δική μου.
Τίποτα δεν πάει καλά.
Δεν θα εξόργιζε αυτό τον Αυτοκράτορα;
Η ανεκτικότητα της Ποπαίας απλά διεγείρει τη δική του.
Απλά αισθάνομαι ότι ο Νέρων ασχολείται με κάτι καινούριο.
Με αποφεύγει.
Έχει προβλήματα;
Διπλασίασε την φρουρά και χθες...
ο Τιγκελίνος και μια ομάδα από τους χασάπηδες του, έφυγαν για την Ρώμη.
Νιώθω μια περίεργη αύρα.
Ω, άρχοντα μου.
Ακόμη και το τραγούδι σου έχει την οσμή του θανάτου.
Είναι μόνο λόγια...
και το τραγουδώ χαρούμενα.
Διότι έτσι όπως νιώθω η αγάπη δεν θα πεθάνει ποτέ.
Όπως πάντα, η είσοδος σου είναι περήφανη και απόμακρη.
Έρχομαι περήφανα, σερνόμενος στα χέρια και τα πόδια μου.
Και όπως πάντα σαρδόνιος και απρόσβλητος.
Απρόσβλητος;
Ποτέ μου δεν κατακτήθηκα τόσο έξυπνα.
Πιστεύω τα πάντα, εκτός από την λέξη "κατακτήθηκα".
Θα ήθελα να σε κατακτήσω, Μάρκο.
Όπως την αράχνη που τρώει το ταίρι της, όταν είναι άχρηστο;
Κάτι τέτοιο.
Έμαθα πως σκοπεύεις να πάς στην Σικελία.
Έχω πολλές δουλειές εκεί.
Θα φύγεις από δω ή μέσω Ρώμης;
Μέσω Ρώμης; Λίγο μακριά δεν είναι;
Θα πάω απ' ευθείας.
Ξέρω για κείνη την Χριστιανή σου όμηρο.
Έχω μάτια και αυτιά στην Πραιτοριανή φρουρά.
Και μυστικές πληροφορίες;
Πιθανόν.
Την βρήκες, Μάρκο;
Φυσικά.
Μόνο που αποδείχτηκα ανόητος και έκοψα τις αλυσίδες της.
Τις έκοψες εντελώς;
Εντελώς.
Χαίρομαι.
Μάρκο.
Ήμουν απαρηγόρητη τη βραδιά που έφυγες απ'το συμπόσιο.
Σκεφτόμουν τον θάνατο σου.
Χάιδευα το άσωμο κεφάλι σου...
και ανακάτευα τα μαλλιά σου.
Να ρωτήσω τι σε σταμάτησε;
Είναι ανόητο να σκοτώνεις αυτούς που μισείς. Οι νεκροί δεν νοιώθουν πόνο.
Και σε μισούσα.
Μου αρέσει η αλλαγή διάθεσής σου.
Αν σε ξαναμαζέψει θα το μάθω.
Δεν την μισώ. Δεν με νοιάζει αν εκείνη νοιώθει πόνο.
Δεν θα μου γύριζες ποτέ το άλλο μάγουλο, έτσι;
Δεν ξέρω τι εννοείς.
Το στόμα μου όμως είναι εδώ.
Που είναι ο Πετρωνιος; Τον καλέσατε;
Μάλιστα, Καίσαρα.
Ξαναφωνάξτε τον.
Ανυπομονούσα για σένα.
Μου λείψατε θεϊκέ.
Συγχώρησέ με αν σε αμέλησα τελευταία.
Είχα βυθιστεί στην ιδιοφυία πέραν κάθε περιγραφής.
Διαβλέπω κάποια νέα έμπνευση!
Θα ξετρελαθείς!
Προσέξτε με όλοι.
Η έλλειψη ενδιαφέροντος μου για σας τις τελευταίες μέρες...
που σας κρατούσα μακριά, με αναγκάζει να σας τονίσω ξανά...
το μαρτύριο του αληθινού καλλιτέχνη.
Όταν παίζω και τραγουδώ οραματίζομαι πράγματα που δεν φαντάζομαι ότι υπήρχαν.
Ο κόσμος είναι δικός μου.
Και δικός μου να τον τελειώσω!
Η μουσική μου ανοίγει νέους κόσμους για μένα.
Τραβάει το πέπλο από νέες απολαύσεις.
Βλέπω τον Όλυμπο,
και ένα αεράκι φυσάει επάνω μου πέρα από τη Γη.
Και σ' εκείνες τις στιγμές...
εγώ ένας θεός νοιώθω τόσο ασήμαντος όσο και η σκόνη.
Είναι μέρα ειλικρίνειας.
Θα σας ανοίξω την ψυχή μου.
Νομίζετε πως δεν ξέρω...
ότι υπάρχουν άνθρωποι στην Ρώμη που με αποκαλούν μητροκτόνο και συζυγοκτόνο;
Τέρας;
Τύραννο;
Κάτι όμως δεν καταλαβαίνουν.
Ίσως οι πράξεις ενός ανθρώπου είναι σκληρές, ενώ ο ίδιος δεν είναι.
Υπάρχουν στιγμές, αγαπητέ μου Πετρώνιε...
όταν η μουσική χαϊδεύει την ψυχή μου.
Νοιώθω ήρεμος σαν μωρό σε κούνια.
Με πιστεύεις;
Θα ‘πρεπε να σε γνωρίσουν όλοι όπως εμείς.
Μόνο τότε θα μπορέσουν να σε εκτιμήσουν.
Υπάρχουν πολλοί που με λένε τρελό.
Εγώ αναζητώ.
Η πεζότητα και η μιζέρια της κοινής ζωής με καταπιέζει.
Πρέπει να ξεπεράσω τον άνθρωπο σε Καλό και Κακό!
Αναζητώ γιατί πρέπει να ξεπεράσω τον άνθρωπο γιατί έτσι θα γίνω ανώτερος καλλιτέχνης!
Ξέρετε γιατί καταδίκασα τη γυναίκα μου...
και τη μητέρα μου σε θάνατο;
Το έκανα για να βρεθώ στις πύλες ενός άγνωστου κόσμου.
Η μεγαλύτερη θυσία που μπορεί να βάλει εκεί ένας άνθρωπος.
Τώρα! Σκέφτηκα! Θα ανοίξουν πόρτες...
και θα δω το άγνωστο!
Ας είναι υπέροχο!
Ή ας είναι φριχτό!
Φτάνει να μην είναι παράδοξο!
Δες αγαπητέ Πετρώνιε!
Η καινούρια μου Ρώμη.
Θα αναδυθεί σε λευκή ομορφιά.
Το πετράδι του κόσμου.
Θα έχει νέο όνομα,
Νερώπολις, η πόλη του Νέρων.
- Έξοχο. - Έχετε ξεπεράσει τον εαυτό σας.
Κάτι που ποτέ δεν είδε ο κόσμος!
Και η Ρώμη που υπάρχει εδώ και 1.000 χρόνια;
Η παλιά Ρώμη, η δική μας Ρώμη,
βρώμικη και μεγαλοπρεπής, αλλά είναι ακόμα η αγαπημένη μας...
Ακόμη στέκει.
Στέκει;
Στέκει ακόμα.
Δεν το σκεφτήκαμε αυτό, έτσι;
Η το σκεφτήκαμε, Τιγκελίνε;
Η Ρώμη καίγεται! Καίγεται απ' άκρη σ' άκρη!
Αυτό είναι το έπος μου!
Ν'αλλάξω το πρόσωπο του κόσμου! Να καταστρέψω και να δημιουργήσω!
Πάρτε τα άρματα σας!
Συνοδεύστε με στην κηδεία.
Η αποψινή νύχτα θα’ναι ο φόρος τιμής μου στην καημένη Ρώμη!
Οι φλόγες της θα με ανεβάσουν πιο ψηλά από τους Θεούς!
- Όλη η Ρώμη καίγεται; - Όλη εκτός τα ανάκτορα.
- Η περιοχή δίπλα στο ποτάμι; - Σκέτη κόλαση.
Μάρκο!
Σταμάτα Βινίκιε!
Τώρα στ'αλήθεια ο Νέρων κέρδισε μια θέση στην ιστορία.
Ένας στρατιώτης του Νέρωνα.
Αυτός έκαψε την Ρώμη!
Αυτοί που ήταν στο σπίτι; Η κοπέλα και ο γίγαντας! Τους είδες;
Έφυγαν! Μη με σκοτώσεις!
Μαμά!
Πάρε την!
Οι υπόνομοι οδηγούν στο ποτάμι!
Στους υπόνομους!
Λυγία!
Μάρκο.
Λυγία.
Μάρκο! Προσευχόμουν να σε δω!
Μάρκο, η Μίριαμ είναι νεκρή.
Η μητέρα μου.
Έπεσε ένας τοίχος πάνω της
Θα σε σώσουμε μικρέ.
Οι πραιτοριανοί κρατάνε την γέφυρα!
Ανοίξτε!
- Ποιός είναι επικεφαλής εδώ; - Εγώ είμαι.
Ανοίξτε τις πύλες!
Αυτοκρατορικές διαταγές. Να μην μπουν στην περιοχή του παλατιού.
Ας τους αφήσουμε.
Κρατήστε γραμμή.
Είμαι υπεύθυνος εδώ διοικητά...
Πετρώνιε, κοίτα τι δημιούργησα!
Τιγκελίνε, τον πένθιμο μανδύα μου.
Την λύρα μου.
Η ιστορία θα κρίνει το τραγούδι μου.
Θα είναι αρκετά μεγάλο για την περίσταση;
Φοβάμαι πως όχι.
Θα είστε αντάξιος του θεάματος όπως το θέαμα αντάξιο για σας.
Μου δίνεις θάρρος Πετρώνιε.
Αλλά ξέρω ότι πρέπει να συναγωνιστώ με όσους τραγούδησαν την πυρκαγιά της Τροίας.
Το τραγούδι της Ρώμης πρέπει να'ναι καλύτερο της Τροίας!
Σιωπή σφαίρες. Ακίνητα τρελά αστεράκια!
Ανοίξτε μεγάλοι ουρανοί από πάνω μου...
Τώρα επιτέλους βλέπω τον Όλυμπο...
Και ένα φως από την κορυφή με φωτίζει...
Είμαι ένα με τους Θεούς... αθάνατος!
Είμαι ο Νέρων, ο καλλιτέχνης που δημιουργεί με τις φλόγες.
Που τα όνειρα του γίνονται αληθινά
Στις φλόγες δίνω το παρελθόν...
Στις φλόγες και στα σκουπίδια.
Πάρτε την Ρώμη.
Πάρτε την φλόγες.
Καταβροχθίστε την Ρώμη!
Κάψου αρχαία Ρώμη!
Κάψου!
Ο όχλος από τις καμένες περιοχές.
Θέλουν να επιζήσουν.
Ποιός τους ζήτησε να επιζήσουν;
Τιγκελίνε!
Το παλάτι φρουρείται. Δεν θα περάσουν τους Πραιτοριανούς.
Η νύχτα είναι παγερή.
Ας αποσυρθούμε.
Είναι δυνατόν ανθρώπινα όντα να παράγουν τέτοιους ήχους;
Ναι, όταν τους φτάσουν στα άκρα.
Θάνατος στον Νέρωνα. Θάνατος στον εμπρηστή.
Περνάνε.
Φέρτε τους στρατιώτες.
Θάνατος στον εμπρηστή.
Τι φωνάζουν όλοι αυτοί;
Σας έδωσαν ένα νέο τίτλο.
"Εμπρηστής"!
Έστειλα ενισχύσεις. Ελπίζω να φτάσουν σύντομα.
Πρέπει να μιλήσετε στον όχλο. Να τους υποσχεθείτε κάτι.
Μίλησε τους εσύ εκ μέρους μου.
Θα τους μιλήσω με ατσάλι.
Αλλιώς θα με πετροβολήσουν.
Δεν υπάρχει καλύτερη ιδέα για να πεθάνεις;
Πες τους Φάων, όλα αυτά...
για κείνους τα έκανα.
Πώς μπορούμε να το ομολογήσουμε αυτό, θεϊκέ;
Έχεις δίκιο.
Πώς να μοιραστεί το όραμα μου ο όχλος.
Σενέκα, τι συστήνεις;
Έχουν γίνει άγρια ζώα και το ζώο δεν ξέρει από λογική.
Με περιτριγυρίζουν ευνούχοι!
Γιατί στέκεσαι απόμακρα; Σύμβουλος μου είσαι!
Γιατί δεν με συμβουλεύεις;
Άφησέ τους να μπουν. Θα πεθάνουμε όλοι...
Όλοι εκτός από σένα. Αφού είσαι Θεός, είσαι αθάνατος.
Θα σε καταστρέψουν κι εσένα.
Δεν μοιράζομαι το πάθος σου για επιβίωση.
Αγαπώ την Ρώμη και δεν είμαι πρόθυμος να γλυτώσω.
Πετρώνιε, δεν είσαι σαν τους άλλους.
Σε θεωρούν φίλο τους.
Μίλησε τους! Δωσ’ τους υποσχέσεις!
Λάχανα, λάδι, κρασί!
Θα τα πάρουν, Νέρων, και χωρίς την άδεια σου.
Αγνώμονες!
- Τι θέλουν; - Δικαιοσύνη.
Όχι δικαιοσύνη. Εκδίκηση!
Ένα θύμα.
Τιγκελίνε, εσύ έκαψες την Ρώμη.
Υπό τις διαταγές σου, Νέρων.
Τιγκελίνε, με αγαπάς;
- Το ξέρεις, άρχοντα μου. - Τότε απόδειξε το.
Πήγαινε στον όχλο. Παραδέξου την ενοχή σου.
Θα το έκανα ευχαρίστως, Νέρωνα...
αλλά είμαι αρχηγός της Φρουράς και οι Πραιτοριανοί με αγαπούν.
Αν πεθάνω ίσως στραφούν εναντίων σου.
Δεν θέλω να σας βάλω σε τέτοιο κίνδυνο.
Με απειλείς;
Ακούσατε ότι με απειλεί με την Πραιτοριανή Φρουρά;
Όλοι θέλετε να με εγκαταλείψετε! Το ξέρω!
Το αισθάνομαι!
Νέρων, είχες δίκιο.
Δώσε στο λαό αυτό που θέλει. Δωστους αίμα και εκδίκηση.
Όχι ένα θύμα, αλλά εκατοντάδες χιλιάδες.
Τι θύματα;
Κάποιοι που λατρεύουν ένα Θεό που θεωρούν ανώτερό σου.
Είναι οι εχθροί της ανθρώπινης φυλής και δικοί σου.
Ποιοί είναι αυτοί;
Μισούν τους ναούς και τους Θεούς μας.
Προφητεύουν πως το τέλος του κόσμου θα’ ρθει με φωτιά.
Τότε λοιπόν, κάνε την προφητεία τους αληθινή.
Φέρε το τέλος.
Ποιοί είναι;
Αυτοαποκαλούνται Χριστιανοί.
Χριστιανοί;
Τους έχω ακουστά.
Η Αυτοκράτειρα μιλάει σωστά. Ο λαός τους μισεί.
Είναι εχθροί της Ρώμης.
Θέλουν εκδίκηση, ας τους την δώσεις.
Ο λαός σε υποψιάζεται.
Άσε τις υποψίες τους να στραφούν σε μια πιο χρήσιμη κατεύθυνση.
Πρέπει να πληρώσουν Καίσαρ.
Άκουσες;
Οι Χριστιανοί συνωμοτούν για να με εξοντώσουν.
Συχνά μας θυμίζεις την κρίση της ιστορίας.
Ποιά θα είναι η ετυμηγορία της αν τιμωρήσεις τους αθώους...
και προδώσεις την μεγαλοσύνη σου;
Οι μελλοντικές γενιές θα κοιτάζουν την εποχή μας.
Η ιστορία θα λέει: Νέρων ο αρχηγός του κόσμου.
"Νέρων, Θεός. Έκαψε την Ρώμη, γιατί είχε την δύναμη του Δία.
Αγαπούσε τόσο πολύ την ποίηση που θυσίασε την Ρώμη για ένα τραγούδι.
Η ιστορία δεν θα πει ότι το κάψιμο της Ρώμης ήταν καλό!
Πρέπει να πει ότι ήταν κολοσσιαίο.
Δεν μπορώ να ακούω υπόνοιες ότι ο Αυτοκράτορας μου είναι δειλός.
Αυτό είναι διασκεδαστικό.
Εσύ μιλάς, που δείλιασες να ρισκάρεις την ζωή σου για κείνον;
Ο Πετρωνιος έχει δίκιο. Αρνήθηκες να πεθάνεις για μένα.
Θέλει να προστατέψει τους εχθρούς σας.
- Γιατί τους υπερασπίζεσαι; - Θα σου πω εγώ άρχοντα μου.
Ο ανιψιός του ο Βινίκιος αγαπάει μια Χριστιανή τη Λυγία.
Και ίσως και ο Πετρώνιος να είναι Χριστιανός.
Πετρώνιε, εσύ Χριστιανός;
Δεν είμαι.
Άκουσα όμως πώς οι Χριστιανοί σε Διδάσκουν να αγαπάς τον διπλανό σου.
και όταν βλέπω εσάς,
σίγουρα δεν μπορώ να αγαπήσω τον συνάνθρωπό μου.
Δεν σας αγαπάει κύριοι.
Μια πλάκα Φάων.
Ο λαός θα έχει την εκδίκησή του.
Δια του παρόντος κηρύσσω ότι η ενοχή για την φωτιά...
βρίσκεται στην βρωμερή λατρεία που ονομάζεται Χριστιανισμός.
Αυτοί διέδωσαν το ψέμα ότι ο Νέρωνας έκαψε την Ρώμη.
Θα εξοντώσω αυτούς τους εγκληματίες
με τρόπο ανάλογο του μεγέθους του εγκλήματός τους.
Η τιμωρία τους θα είναι προειδοποίηση.
Ένα θέαμα τρόμου...
για όλους τους κακούς...
παντού και για πάντα...
που θα έκαναν κακό σε σας ή στην Ρώμη...
ή στον αυτοκράτορα σας...
που σας αγαπά.
Περίμενε Νέρων πριν υπογράψεις.
Η Ρώμη έδωσε στον κόσμο την δικαιοσύνη.
Αν υπογράψεις η δικαιοσύνη μας θα δεχτεί ένα χτύπημα...
από το οποίο δεν θα συνέλθει ποτέ.
Αν καταδικάσεις τους Χριστιανούς, θα τους κάνεις μάρτυρες...
και θα σιγουρέψεις την αθανασία τους!
Αν τους καταδικάσεις, στα μάτια της ιστορίας...
θα καταδικάσεις τον εαυτό σου!
Όταν τελειώσω με αυτούς τους Χριστιανούς, Πετρώνιε...
η ιστορία δεν θα ναι σίγουρη ότι υπήρξαν ποτέ.
Όταν μεγαλώσω θα γίνω ναυτικός.
Στην θάλασσα δεν καίγεται τίποτα. Υπάρχει πολύ νερό.
Ο Νέρων μπορεί να κάψει όλο τον ωκεανό.
Μάρκο!
Ξεκουράστηκες;
Ανυπομονούσα να δω την ανατολή... και να'σαι.
Έπρεπε να κοιμηθείς.
Το ταξίδι σου από το Άντζιο και η χθεσινή βραδιά...
Κοιμήθηκα πολύ και από πολλές πλευρές, Λυγία.
Πρέπει να γυρίσω στην πόλη να δω τους άλλους.
Ναι, την Ρώμη. Ότι έχει απομείνει.
Κάτι πρέπει να γίνει με αυτό τον παρανοϊκό.
Μια αποφασιστική απάντηση.
Ξέρεις την απάντηση!
Καταλαβαίνεις.
Δεν μπορώ να γυρίσω το άλλο μάγουλο Λυγία.
Αν δεν γυρίσω ως το βράδυ θα στείλω μήνυμα.
Μάρκο Βινίκιε;
Δεν έχουμε γνωριστεί αλλά σ'εχω ακουστά.
Πρέπει να καταλάβεις ότι είμαστε ευγνώμονες για ότι έκανες.
Ανησυχούσαμε για την Λυγία.
Το μοναδικό μου ενδιαφέρον είναι για την Λυγία.
Ψηλά το κεφάλι νεαρέ.
Οι άντρες πρέπει να’ναι στρατιώτες.
Δεν θέλω να γίνω στρατιώτης.
Ας μιλήσουμε για το ταξίδι μας.
Θα συναντήσουμε τον Παύλο στην Ελλάδα.
Αυτό είναι καλό.
Θα σου αρέσει η Ελλάδα, Ναζάριε. Θα με βοηθήσεις να αλιεύσω ανθρώπους εκεί.
Και θα ψαρέψουμε και ψάρια.
Θα φύγουμε σύντομα
Μόλις φάμε, θα ξεκινήσουμε.
Χαίρομαι, γιατί δεν μου αρέσει πια εδώ.
Ναι, πράγματι.
Θα ‘μαστε μαζί ψαράδες.
Σε παρακαλώ κύριε μου. Μη στεναχωριέσαι.
Είναι στιγμές σκέψης, Ευνίκη.
Χθες μπορούσα να πω στον λαό ότι ο Νέρων έκαψε την Ρώμη.
και να κάνω αυτοκράτορα τον Γκάλμπα.
Έτσι θα άφηνα την σφραγίδα μου στην ιστορία.
Δεν το έκανα όμως.
Ξέρεις γιατί;
Δεν ξέρω απ'αυτά τα πράγματα κύρη μου.
Επειδή αγαπώ τον Νέρων;
Με αηδιάζει.
Όχι, επειδή έχω γίνει...
ένας κυνικός που διασκεδάζει...
και αφήνει τους άλλους να αλλάζουν τον κόσμο.
Μάρκο!
Ανησυχούσα για σένα.
Ξέρεις τον Νέρβα. Από ‘δώ ο Ιουστίνος Σίπιος.
Συναντιόμαστε σε απαίσιες στιγμές κύριοι.
Εμείς αποφασίσαμε.
Ήρθε η ώρα για τον Γκάλμπα να αντικαταστήσει τον Νέρων.
Ο Ιουστίνος θα του στείλει μήνυμα.
Εμείς θα ετοιμάσουμε τις λεγεώνες.
Η υπογραφή σου, μαζί με τις άλλες θα Σιγουρέψει τον Γκάλμπα για την υποδοχή του.
Ξέρω ότι θα υπογράψεις.
Υπογράφω με ταπεινοφροσύνη.
Φύγετε.
Πήρες μεγάλο ρίσκο που ήρθες.
Σε κυνηγάνε. Η Ποπαία θέλει να σκοτώσει...
εσένα και την Λυγία.
Θα το ρισκάρω.
Πάρε την Λυγία και φύγετε αμέσως από την Ρώμη.
Τουλάχιστον θα γλυτώσετε από την τελική φρίκη τον Νέρωνα.
Θα ξεπλύνει την εποχή του σε μια θάλασσα αίματος.
Ποιανού το αίμα;
Δεν άκουσες τις διακηρύξεις;
Ήδη ο λαός το μαθαίνει μαζί με τρόφιμα και κρασί.
Οι Χριστιανοί και όχι ο Νέρων, έκαψαν την Ρώμη.
Δεν θα πιστέψουν τέτοιο ψέμα.
Ο λαός πιστεύει οτιδήποτε ακόμη και αν είναι φανταστικό.
Θα σε συναντήσω σπίτι σου το μεσημέρι.
Θα σε κρατάμε ενήμερο.
Αντίο, Μάρκο.
Αντίο.
Αντίο;
Τι εννοείς κύριε μου;
Αγαπητή μου, σήμερα ο Νέρων, ρώτησε για την υγεία μου.
Ήρθε ένας Πραιτοριανός αξιωματικός.
Είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται να διασκεδάσει κυνηγώντας με...
κάνοντας άθλημα την εξόντωση μου.
- Τότε πρέπει... - Όχι, όχι.
Μπορώ να τον απογοητεύσω.
Στείλε μου τον Ανάξανδρο.
Θα του δώσω τα ονόματα των λίγων που αγαπώ.
θα τους ζητήσω να δειπνήσουν μαζί μας απόψε το βράδυ.
- Ο Πλώτιος και η οικογένειά του που είναι; - Τους φυλάκισαν κιόλας.
Κατάσχουν τα υπάρχοντα τους!
Εγώ μεγαλώνω τα παιδία μου, διπλά από το σπίτι τον Βρωμο-Χριστιανών.
Βάλε τους στο Νο.4
Είναι εδώ η οικογένεια του Στρατηγού Πλώτιου;
Δεν ξέρω διοικητά. Κοίταξε αν τους έχουμε.
Έχω διαταγές για την άμεση απελευθέρωσή τους.
Με υπογραφή τίνος;
Μη κάνεις ερωτήσεις. Δουλειά σου είναι να υπακούς.
Ένας στρατηλάτης παγιδευμένος από τον έρωτα.
Σε περιμέναμε.
Οι στρατιώτες πάντα ελπίζουμε να πεθάνουμε γρήγορα και τιμημένα.
Έτσι Βινίκιε;
Ο Νέρων, έχει σκεφτεί κάτι πιο διασκεδαστικό για σένα...
και ποταπό.
Βάλτε τον μαζί με τους Χριστιανός φίλους του.
Μάρκο;
Γιατί σε έπιασαν; Δεν φταις εσύ.
Φταίω κι εγώ.
Ξέραμε ότι σε ζητούσαν αλλά δεν μπορούσαμε να σε ειδοποιήσουμε.
Μάρκο κάποτε σε κατηγόρησα.
Έκανα όμως λάθος.
Δεν είναι θρίαμβος για μένα που σε βρίσκω εδώ.
Στρατηγέ...
Λιοντάρια!
Έφεραν λιοντάρια!
Όχι, όχι, σε παρακαλώ θεέ μου.
Όχι, όχι.
Πρέπει να δείξουμε την πίστη μας σε Εκείνον!
Που είναι λοιπόν;
Αν είναι τόσο δυνατός γιατί μας αφήνει εδώ;
Έχε δύναμη.
Θα πουληθούν όλα τα παιδιά μας σκλάβοι.
Αυτό μας υποσχέθηκε ο Σωτήρας;
Μόνο με την πίστη μας θα υπομείνουμε το μαρτύριο.
Ευχαριστώ τον Θεό που ο Πέτρος και ο Παύλος σώθηκαν.
Μου λείπει όμως το πνεύμα τους και το κουράγιο τους.
Νομίζω ότι θα βρέξει.
Πρέπει να κρυφτούμε κάπου.
Δεν νομίζεις Πέτρο;
Τι σε ενοχλεί; Δεν έχεις μιλήσει από το πρωί.
Λυπάμαι, Ναζάριε.
Είσαι κουρασμένος;
Μυαλό και σώμα είναι δυνατά.
Συμβαίνει κάτι. Ίσως στους δικούς μας.
Δεν ξέρω.
Τέτοιες στιγμές χρειάζομαι την καθοδήγηση του Κυρίου.
Δεν μπορώ να πάρω απόφαση.
Αν μου μιλούσε...
Κοίταξε τις κορυφές των δέντρων. Λυγίζουν από τον άνεμο.
Πράγματι.
Και αυτή η λάμψη που έρχεται, την βλέπεις Ναζάριε;
Είναι το φως του Κυρίου!
Το είδα!
Ιησού Χριστέ, είσαι εδώ.
Τι συμβαίνει;
Τι να κάνω;
Είμαι ανήσυχος.
Που υπάγεις Κύριε;
"Ο λαός μου στην Ρώμη σε χρειάζεται... "
Τι είπες, Ναζάριε;
"Ο λαός μου στην Ρώμη σε χρειάζεται... "
"Αν εγκαταλείψω τον λαό μου...
θα πάω στην Ρώμη...
για να σταυρωθώ για δεύτερη φορά."
Ναζάριε, συνέχισε παιδί μου!
Ω, Πέτρο, παράπεσες.
Ξαναπές αυτά τα λόγια που είπες.
Δεν είπα τίποτα.
Είπες: "Αν εγκαταλείψω τον λαό μου,
θα πάω στην Ρώμη να σταυρωθώ για δεύτερη φορά."
Δεν είπα τίποτα.
Ναι...
Και πάλι μου μίλησε.
Έλα, Ναζάριε.
Που πάς;
Στην Ρώμη.
Σας κάλεσα απόψε φίλοι μου
που μου ήσασταν πιστοί τόσα χρόνια.
Το ότι ήρθατε δεν αποδεικνύει μόνο την απροσεξία σας...
αλλά και την αφοσίωση σας.
- Ξέρουμε ότι έχεις την ικανότητα να κερδίσεις πάλι την εύνοια του.
Όχι.
Ο Τιγκελίνος νίκησε.
Ο Νέρων, ο κύριος μας...
αυτή την στιγμή σκέφτεται πως θα με κάνει να υποφέρω.
Αλλά θα του στερήσω αυτήν την ευχαρίστηση.
Αυτή είναι μια βραδιά αποχαιρετισμού.
Που θα πάς, κύριε μου;
Κύριός σου;
Μη με λες πια "κύριε μου". Λέγομαι Γάιος.
Και πολύ καιρό φορούσες αυτό το έμβλημα σκλαβιάς.
Από δω και πέρα, είσαι νόμιμα ελεύθερη.
Και αυτή η βίλα, με τους θησαυρούς, τους σκλάβους και τους κήπους, θα ναι δική σου.
Γιατί το λες αυτό;
Γιατί αυτή η νύχτα με την ζεστασιά και το αίσθημα της...
αυτή η νύχτα είναι η υπογραφή μου.
Η τελευταία αναλαμπή.
Πες στον γιατρό να ‘ρθει μέσα.
Δεν είναι αρκετό να ζεις καλά.
Πρέπει να πεθαίνεις και καλά.
Όχι κύριε μου.
Όχι σας παρακαλώ, μην τον αφήσετε.
Οι Χριστιανοί λένε, ο θάνατος είναι μετάβαση σε μια καλύτερη ζωή.
Θα'ναι ενδιαφέρον να το ανακαλύψω.
Ω, κύριε μου.
Όχι δάκρυα μπροστά στους καλεσμένους μας.
Πετρώνιε...
Αν οι Χριστιανοί έχουν δίκιο αυτός θα'ναι σύντομος χωρισμός.
Δεν μπορούμε να χωριστούμε.
Ευνίκη.
Νόμιζες ότι μπορούσα να ζήσω χωρίς εσένα;
Δέσε τον καρπό της!
Για πρώτη φορά, Γάιε, δεν θα σε υπακούσω.
Τι έκανα για να ακούω για πάντα τον κεραυνό της καρδιάς σου;
Μου έδωσες την αγάπη σου.
Και τώρα φίλοι μου, θέλω να γράψω ένα γράμμα στον Αυτοκράτορα.
Μου επιτρέπετε;
Ας ακούσουμε, Πετρώνιε.
Στον Νέρων, Αυτοκράτορα της Ρώμης,
Άρχοντα του κόσμου, θεϊκό ποντίφικα.
Ξέρω ότι ο θάνατος μου θα'ναι απογοήτευση για σένα,
αφού επιθυμείς να μου παρέχεις εσύ αυτήν την υπηρεσία.
Το να γεννηθώ στην Βασιλεία σου ήταν κακός υπολογισμός...
αλλά να πεθάνω σ'αυτην είναι χαρά.
Μπορώ να σε συγχωρήσω που σκότωσες την γυναίκα σου και την μητέρα σου...
που έκαψες την αγαπημένη μας Ρώμη, που μόλυνες την όμορφη χώρα μας...
με τα βρωμερά σου εγκλήματα.
Αλλά ένα πράγμα δεν μπορώ να συγχωρήσω...
την βαρεμάρα του να αναγκάζομαι να ακούω τους στίχους σου...
τα κακής ποιότητας τραγούδια σου τις μέτριες ερμηνείες σου.
Περιορίσου στα ιδιαίτερα ταλέντα σου, Νέρων.
Φόνους, προδοσίες και τρόμο.
Ακρωτηρίασε τους υπηκόους σου, αν θέλεις...
αλλά με την τελευταία μου πνοή, σε εκλιπαρώ μην ακρωτηριάζεις τις τέχνες!
Μην συνθέτεις άλλη πια μουσική.
Βασάνιζε τους ανθρώπους,
αλλά μην τους κάνεις να βαριούνται
όπως έκανες εμένα να βαρεθώ μέχρι θανάτου. Ο φίλος σου...
Γάιος Πετρώνιος.
Σένεκα, σου εμπιστεύομαι να παραδώσεις αυτό το γράμμα.
Θα το παραδώσω.
Αντίο, Πετρώνιε.
Μαζί σου πεθαίνει ότι καλύτερο έχει ο Ρωμαϊκός κόσμος.
Ο Πετρώνιος;
Νεκρός;
Αυτοκτόνησε;
- Δεν το πιστεύω. - Ήμουν παρών.
Δεν θα τον συγχωρήσω ποτέ για αυτό! Ποτέ!
Χωρίς την άδεια μου;
Επανάσταση.
Είναι βλασφημία!
Σου άφησε ένα γράμμα αποχαιρετισμού.
Τότε με σκέφτηκε.
Οι τελευταίες του σκέψεις ήταν για μένα.
Πόσο σ'αγάπησα, Πετρώνιε!
Ήσουν ο μοναδικός μου φίλος.
Εσύ μόνο καταλάβαινες την ψυχή μου.
Τιγκελίνε, το βάζο των δακρύων.
Ποιός θα ακούει τα τραγούδια μου τωρα;
Ποιός θα εκτιμάει την αληθινή αξία των στίχων μου;
Θρηνώ για σένα, Πετρωνιε.
Ένα δάκρυ για σένα.
Ένα για μένα.
Σφραγίστε τους καρπούς της θλίψης μου.
Έτσι θα μάθει η ιστορία πώς ο Νέρων θρήνησε τον πιο αγαπημένο του φίλο.
Και τον πιο αληθινό κριτικό.
Και τώρα, τα τρυφερά του λόγια.
Καταστρέψτε το σπίτι του! Και την τελευταία πέτρα!
Κάψτε τα βιβλία του!
Σφάξτε τα ζώα του!
Σκοτώστε τους υπηρέτες του, άντρες, γυναίκες, παιδιά...
Εξαφανίστε την μνήμη του στο χώμα!
Που είναι ο Αυτοκράτορας;
Ο Νέρων να ανοίξει τους Αγώνες!
Τα λιοντάρια πείνασαν!
Φέρτε τους εμπρηστές!
Διψάνε για αίμα.
Δεν πρέπει να ριψοκινδυνεύσουμε σήμερα.
Τίποτα δεν θα τους ηρεμίσει.
Έχεις νέα από τον Διοικητή;
Μόνο ότι τον συνέλαβαν.
Ιεροί Θεοί της Ρώμης...
Στο όνομα του Νέρων, Αυτοκράτορα και Ανώτερο Ποντίφικα,
σας καλούμε να δεχτείτε την θυσία...
τις ζωές εκείνων που θέλησαν να καταστρέψουν...
αυτή την ιερή πόλη.
Δείξτε δύναμη όπως εκείνος.
Δεν θα αργήσει ο θάνατος.
Αγαπημένε Ιησού, βοήθησε τους!
Βοήθησε τους!
Μη.
Μη βασανίζεις τον εαυτό σου.
Θα'μαι όσο μπορώ πιο κοντά της.
Μπορείτε να δώσετε το σήμα, Θεϊκέ!
Ειρήνη στους Μάρτυρες!
Πέτρο.
Ειρήνη σ'αυτούς!
Δέξου τα τέκνα σου Κύριε.
Μαλάκωσε τις πληγές τους και τον πόνο τους.
Δώσε τους δύναμη, Σωτήρα!
Πιάστε τον!
Ευλογημένοι είστε εσείς που πεθαίνετε στο όνομα του Ιησού.
Σας λέω ότι σήμερα...
θα είστε μαζί του στον Παράδεισο.
Εδώ που ο Νέρων βασιλεύει σήμερα, ο Χριστός θα βασιλεύει για πάντα!
Ποιός είναι αυτός ο άνθρωπος;
Νομίζω είναι ο αρχηγός τους, κάποιος Πέτρος.
Μας είχε ξεφύγει.
Μα είπε ότι ο Χριστός, θα πάρει την θέση μου.
Τραγουδάνε.
Είναι αυθάδεις ακόμη και στο θάνατο.
Τα λιοντάρια θα τραγουδήσουν πιο δυνατά!
Πέτρο γιατί γύρισες;
Ήταν θέλημα Θεού.
Ο Ναζάριος είναι ασφαλής.
Κρυμμένος έξω από την πόλη.
Τραγουδήστε Του, τώρα που ανοίγει την Αγκαλιά Του.
Τραγουδήστε το καλωσόρισμα του Χριστού.
Κι άλλα τραγούδια; Γιατί δεν φοβούνται;
Με ενοχλούν.
Πρώτα έπρεπε να τους βασανίζουμε.
Να φέρουμε τον Μάρκο Βινίκιο και την κοπέλα την Λυγία;
- Να τους φέρουμε μετά από αυτούς; - Ναι.
Μόνους με ένα λιοντάρι.
- Με το πιο πεινασμένο λιοντάρι. - Όχι ακόμη άρχοντα μου.
Θα ήθελα να κρατήσεις τον Βινίκιο και το λουλούδι του.
Ετοιμάζω κάτι ασυνήθιστο...
Μια έκπληξη για σένα.
Τι είναι, Ποπαία;
Μα δεν θα'ναι έκπληξη τότε.
Σε παρακαλώ Ποπαία.
Σε απογοήτευσα ποτέ σε ιδέες για νέες ηδονές;
Νέες ηδονές;
Είναι αλήθεια.
Όχι.
Τραγουδάνε.
Πως μπορούνε;
Είναι ακατανόητο.
Μην καθαρίσετε την αρένα απόψε.
Είμαι πολύ περίεργος.
Αυτός εδώ δεν έχει καθόλου πρόσωπο.
Κοιτάξτε, εκείνος χαμογελάει.
Είναι τερατώδες που πεθαίνουν χαμογελώντας.
Είναι απάνθρωπο.
Δεν μοιάζουν διαφορετικοί από τους άλλους;
Αυτός ο Πέτρος τους έκανε μάγια.
Ναι.
Αυτός ο Πέτρος.
Κάτι ξεχωριστό πρέπει να γίνει με αυτόν.
Μάρκο.
Ναι;
Δεν βλέπω τίποτα που να μην είναι τέλειο.
Εκείνη την νύχτα που το είπες αν και ήσουν πολύ άγριος...
ακόμα και τότε έπρεπε να μου το έλεγε η καρδιά μου:
"Αυτός είναι ο άντρας που θα αγαπήσεις. "
Μόνο που τότε δεν μ'αφηνες να ακούσω την καρδιά μου.
Είπα πολλά τέτοια, θυμάμαι.
Όλα δυνατά και άδεια.
Θα θελα τόσο πολύ να σου έδινα ένα γιό.
Λυγία!
Ω, Μάρκο.
Ότι και να γίνει, θέλω να γίνω γυναίκα σου, τώρα.
- Ο Πέτρος θα μας ευλογήσει. - Λυγία ξέρεις εγώ...
Θέλω να γίνει έτσι πριν μας σκοτώσουν.
Για να είναι έτσι, όταν θα ξανασμίξουμε.
Δεν θα θελες ποτέ να υποκριθώ, έτσι;
Να υποκριθείς;
Ότι νοιώθω τον εαυτό μου Χριστιανό.
Είναι ακόμη καινούριο.
κάτι που δεν μπορώ...
Εννοώ...
Ναι, έχει αποδειχτεί καλό...
γεμάτο κουράγιο εδώ μέσα.
Αλλά υπάρχουν πολλά, που δεν μπορώ να πιστέψω ή να καταλάβω.
Ο Χριστός είναι μέσα σου, Μάρκο.
Τον νοιώθεις πιο δυνατά απ'οτι καταλαβαίνεις.
Έλα.
Πέτρο.
Πριν πεθάνω, θέλω να παντρευτώ τον Μάρκο.
Αυτό είναι ιερό πράγμα, γιε μου.
Αφορά την Λυγία.
Το θεωρώ ιερό.
Μάρκο.
Λυγία.
Εκείνος που ευλόγησε τον γάμο στην Κανά ας ευλογήσει και εσάς.
Αγαπηθείτε απ'αυτη την στιγμή...
σαν σύζυγοι ενώπιων Του.
Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος,
Σ'αυτη την ζωή και την επόμενη...
τώρα και για πάντα.
Μάρκο.
Σύζυγέ μου.
Εδώ είναι μεγαλειοτάτη.
Τον εγκρίνετε;
Βέβαια.
Θα είναι σαν τοιχογραφία της Κρήτης.
Η παρθένα που θυσιάζεται στον Μινώταυρο.
Ένα θέαμα αντάξιο του Αυτοκράτορα.
Υπέροχη ιδέα.
Φαίνεσαι ανήσυχος, φίλε μου.
Μη στεναχωριέσαι.
Σου υπόσχομαι ένα υπέροχο ταίρι για να χαϊδέψεις με τα κέρατα σου.
Εσύ είσαι ο Πέτρος;
Είμαι ο Σίμων, ο Πέτρος.
"Ο Πέτρος κήρυξε επανάσταση και βλασφημία,
ενάντια στην εξουσία του Αυτοκράτορα.
Επομένως αποφασίζεται να παραδοθεί στον λόφο του Βατικανού
όπου θα μαρτυρήσει
θα σταυρωθεί και θα μείνει εκεί,
σαν προειδοποίηση για όσους θέλουν να λέγονται Χριστιανοί.
Να πεθάνω όπως πέθανε ο Κύριος, είναι παραπάνω από ότι αξίζω.
Μπορούμε να το αλλάξουμε αυτό.
Θα προσέξατε ότι έπαψαν να τραγουδούν.
Ναι, πράγματι.
Τον γνωρίζω αυτόν.
Ο Στρατηγός Πλώτιος.
Κατέκτησε την Πάρθια και τις Β. Χώρες...
όταν ήσουν παιδί.
Η Ρώμη τον έκανε διάσημο και αυτός την αντάμειψε με προδοσία.
Τι δραματική αντιστροφή!
Τώρα αντιμετωπίζει την πρώτη του ήτα.
Θα’πρεπε να γράψω ένα ποίημα.
Λαέ της Ρώμης!
Είμαι ο Αυλους Πλώτιος,
κάποτε στρατηγός του στρατού σας.
Η Ρώμη εξουσιάζεται από ένα τέρας...
που σας είπε ότι οι Χριστιανοί έκαψαν την Ρώμη.
Αλλά λέει ψέματα!
Λες ψέματα, Νέρων! Εσύ είσαι ο αυτουργός!
Ο Νέρων σκοτώνει Χριστιανούς για να σας εξαπατήσει.
Μόνο αυτός είναι ένοχος!
Το ορκίζομαι στον θάνατο μου...
Αρχίζω να ζηλεύω τον Πετρωνιο.
Εγώ τον ζηλεύω από πολύ καιρό.
Αυτό είναι τρομερό χτύπημα για την Ρωμαϊκή δικαιοσύνη.
Ο λαός δεν είναι πιά τόσο ευχαριστημένος.
Το παρατήρησες;
Σώσε με.
Τραγουδάνε!
Είπε κάτι στον Νέρων.
Αλλά δεν άκουσα τα λόγια.
Ο Νέρων βλέπει εναν άνδρα που ξέρει πως να πεθαίνει.
Πάρτε τον!
Διοικητά;
Δεν θα μας χωρίσουν.
Ετοιμάστε την!
Έφερα τον επίτιμο προσκεκλημένο μας.
Βινίκιε;
- Γιατί δεν είναι στην αρένα; - Θα είναι.
Με το πνεύμα του.
Ένας γίγαντας!
Ίδιος ο Ηρακλής!
Φρουρούσε την Λυγία από την γέννηση της.
Ας δούμε αν θα την φυλάξει και από τον θάνατο;
Ποιος είναι ο διαγωνισμός;
Κοιτάξτε!
Έφεραν τον Μάρκο για να τα δει αυτά!
Μην ταράζεσαι, Βινίκιε.
Θυμάσαι, είπα ότι δεν την μισώ.
Δεν θέλω να πονέσει.
Να πονέσει πολύ, δηλαδή.
Στενοχωριέμαι που δεν είναι ο Πετρωνιος εδώ...
να μοιραστεί την χαρά μας, Βινίκιε.
Μην τραγουδάς άλλο, μου είπε.
Πάνω σ'αυτα τα κρίνα που σωριάζω τώρα/i>
κόκκινα τριαντάφυλλα πάνω σε κόκκινη...
μια κατακόκκινη παλίρροια θα ξεπηδήσει...
πάνω στην γαλατένια της σάρκα.
Σαν τον θείο σου, έχεις κάποιο γούστο.
Αλλά επιμένω πως είναι πολύ στενή στους γοφούς.
Αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν πως να πεθάνουν, Νέρωνα.
Εσύ στον θάνατο θα σκούζεις σαν γουρούνι.
Δώστε του το σπαθί.
Όχι! Περίμενε!
Θα του στερήσεις την τελευταία του ευχαρίστηση;
Υπέροχο, Ποπαία! Εξαιρετικό!
Δίκαιος αγώνας.
Η δικαιοσύνη του Νέρωνα είναι παροιμιώδης.
Αν ο ταύρος σκοτώσει τον γίγαντα πάει το κορίτσι...
Αν όμως αυτός σκοτώσει το κακόμοιρο το ζώο,
θα αναγκαστώ να της χαρίσω την ζωή, για τον Βινίκιο.
Για να φτιάξει και άλλους Χριστιανούς.
Χριστέ!
Χριστέ, δώσε του δύναμη!
Τσακίστε τον!
Εμπρηστή της Ρώμης.
Έτοιμοι;
Πολίτες της Ρώμης.
Είμαι ο Μάρκος Βινίκιος...
διοικητής της 14ης λεγεώνας.
Αυτός που έκαψε την Ρώμη...
που σκότωσε αθώους για το έγκλημα του...
η εξουσία του τελείωσε!
Η Ρώμη είναι δική σας και πάλι!
Απόψε ο Στρατηγός Γκάλμπα θα έρθει από τον Βορρά,
Ο Στρατός σας επαναστάτησε!
Ζήτω ο Γκάλμπα!
Ο Γκάλμπα, ο Νέος Αυτοκράτορας της Ρώμης!
Ένα ξίφος από τον Πλώτιο!
Που είναι η φρουρά;
Νεκροί ή ξεσηκωμένοι.
Όλοι νεκροί!
Η αγαπημένη μου μητέρα, Οκτάβια, η γυναίκα που αγάπησα,
Ο φίλος μου, ο Πετρωνιος. Όλοι νεκροί.
Νεκροί.
Εσύ μόνο έμεινες.
"Σκότωσε τους Χριστιανούς", μου είπες.
Εσύ έστρεψες τον λαό μου...
τους πιστούς μου υπηκόους...
εναντίων μου.
Εσύ είσαι η σατανική μου μεγαλοφυΐα!
Τι θες εδώ;
Σε εξόρισα! Δεν σε ανακάλεσα.
Σου είπα πως όταν με χρειαζόσουν, θα ερχόμουνα.
Με αγνόησες! Φύγε!
Ακτια, τι θα μου κάνουν;
Θα σε σκοτώσουν!
Δεν θα μπουν μέσα!
Έζησες σαν τέρας.
Πέθανε τώρα σαν αυτοκράτορας, με το δικό σου χέρι.
Δεν ήθελα να είμαι τέρας.
Ήταν θέλημα των Θεών!
Τώρα, πριν σε βρουν ζωντανό.
Ώστε αυτό είναι το τέλος του Νέρωνα;
Ναι άρχοντα μου.
Να είσαι άρχοντας της γης και εκτελεστής μου.
Γρήγορα.
Πόσο βαρετή θα είναι η ζωή τους χωρίς εμένα...
Πως θα την ανεχτούν;
Πως θα την αντέξουν;
Τώρα άρχοντα μου.
Βοήθησε με Άκτια.
Ζήτω ο Γκάλμπα!
Ο Γκάλμπα έχει μεγάλο έργο μπροστά του,
Να ξαναχτίσει την Ρώμη και να επαναφέρει την δικαιοσύνη.
Φοβάμαι πώς η δόξα της Ρώμης, έχει χαθεί πια...
Βαβυλωνία, Αίγυπτος, Ελλάδα, Ρώμη. Τι θα επακολουθήσει;
Ένας πιο σίγουρος κόσμος ελπίζω
Ή μια πιο σίγουρη πίστη.
Το ένα δεν είναι δυνατόν χωρίς το άλλο.
Τι είναι διοικητά;
Σ'αυτο το σημείο ο Πέτρος και εγώ γυρίσαμε πίσω στην Ρώμη.
Εδώ μας μίλησε ο Κύριος.
Είναι ευλογημένο μέρος.
Είμαι ο δρόμος... η αλήθεια και η ζωή...